Hukum tentang memakan hasil buruan anjing terlatih dan panah yang dilepaskan dengan menyebut nama Allah

Imam Bukhari : 5062

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ فَأَمْسَكَ وَقَتَلَ فَكُلْ وَإِنْ أَكَلَ فَلَا تَأْكُلْ فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ وَإِذَا خَالَطَ كِلَابًا لَمْ يُذْكَرْ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهَا فَأَمْسَكْنَ وَقَتَلْنَ فَلَا تَأْكُلْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي أَيُّهَا قَتَلَ وَإِنْ رَمَيْتَ الصَّيْدَ فَوَجَدْتَهُ بَعْدَ يَوْمٍ أَوْ يَوْمَيْنِ لَيْسَ بِهِ إِلَّا أَثَرُ سَهْمِكَ فَكُلْ وَإِنْ وَقَعَ فِي الْمَاءِ فَلَا تَأْكُلْوَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَدِيٍّ أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمِي الصَّيْدَ فَيَقْتَفِرُ أَثَرَهُ الْيَوْمَيْنِ وَالثَّلَاثَةَ ثُمَّ يَجِدُهُ مَيِّتًا وَفِيهِ سَهْمُهُ قَالَ يَأْكُلُ إِنْ شَاءَ

আমাৰ ওচৰত বৰ্ণিত হৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাৰ ওচৰত [ছাবিত বিন ইয়াজিদে] বৰ্ণিত হৈছে, আমাৰ ওচৰত [আছিম] [আছ ছায়াবী]ৰ পৰা [আদি বিন হাতিম] ৰাডিল্লাহু আনহুৰ পৰা, হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে, তেন্তে তেওঁ কৈছিল: ‘যদি আপুনি আপোনাৰ কুকুৰটোক ঢিলা কৰি আল্লাহৰ নাম উল্লেখ কৰে, আৰু ই চিকাৰ ধৰে আৰু মাৰি পেলায়, তাৰ পিছত খাব। যদি ই খায়, তেন্তে ইয়াক নাখাব, কাৰণ ই নিজৰ বাবেই ধৰে। যদি ইয়াক আন কুকুৰৰ লগত মিহলি কৰা হয় আৰু ইয়াক বাহিৰলৈ এৰি দিয়াৰ সময়ত আল্লাহৰ নাম উল্লেখ কৰা হোৱা নাছিল, তেন্তে ইয়াৰ চিকাৰ নাখাব, কাৰণ কোনটো কুকুৰে ইয়াক হত্যা কৰিলে আপুনি নাজানে। যদি আপুনি কোনো চিকাৰক গুলীচালনা কৰে আৰু আপুনি ইয়াক এদিন বা দুদিনৰ পিছতহে পায়, আৰু ইয়াৰ শৰীৰত আপোনাৰ কাঁড়ৰ চিনটোৰ বাহিৰে কোনো লেখ-জোখ নাথাকে, তেন্তে তাক খাওক। কিন্তু যদি পানীত যায়, তেন্তে ইয়াক নাখাব।' আৰু [আব্দুল আ’লাই] [আমিৰৰ] পৰা [আদি]ৰ পৰা [দাউদ]ৰ পৰা উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক সুধিছিল, ‘এজন ব্যক্তিয়ে এটা খেলৰ জন্তুৰ ওপৰত কাঁড় মাৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ দুদিন বা তিনিদিনত ইয়াৰ খোজ অনুসৰণ কৰি মৃত অৱস্থাত পাইছিল, আনহাতে ইয়াৰ শৰীৰত কেৱল কাঁড়ৰ লেখ-জোখ আছিল?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘মন কৰিলে খাব পাৰে’।