Hukum tentang memakan hasil buruan anjing terlatih dan panah yang dilepaskan dengan menyebut nama Allah

Imam Ahmad : 18579

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ وَعَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ مَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَهُوَ وَقِيذٌ وَسَأَلْتُ عَنْ صَيْدِ الْكَلْبِ فَقَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَأَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ وَإِنْ وَجَدْتَ مَعَهُ كَلْبًا غَيْرَ كَلْبِكَ وَقَدْ قَتَلَهُ وَخَشِيتَ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَخَذَ مَعَهُ فَلَا تَأْكُلْ فَإِنَّكَ ذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تَذْكُرْهُ عَلَى غَيْرِهِ

আমাক কৈছে [য়াজিদে] আমাক [জাকাৰিয়া বিন আবু জাইদাহ] আৰু [আছ ছায়া’বি]ৰ পৰা [আদি বিন হাতিম]ৰ পৰা [আছিম আল আহৱাল] কৈছে তেওঁ ক’লে; মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক শৈদুল মিৰাদলৰ বিষয়ে সুধিলোঁ - বৰশীৰে আঘাত কৰা এটা খেলৰ জন্তু, কিন্তু লক্ষ্যত আঘাত কৰা চোকা অংশটো নাছিল। গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘যি খেলা-ধূলাৰ জন্তু বৰশীৰ ডগাত খুন্দা খাইছে, সেই জন্তুটো খাওক। আৰু যিটো জন্তু বৰশীৰ আন এটা অংশই খুন্দা মাৰি মৃত্যুবৰণ কৰে, সেয়া হ’ল ৱাকিজ -চোকা নহয়, মূক বস্তু ব্যৱহাৰ কৰি হত্যা কৰা প্ৰাণী-'। তাৰপিছত আকৌ এবাৰ শৈদুল কলবি -কুকুৰ চিকাৰী-ৰ কথা সুধিলো। গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘যদি আপুনি আপোনাৰ কুকুৰটো এৰি দি আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ নাম কয়, আৰু কুকুৰটোৱে আপোনাৰ বাবে খেল ধৰে, তেন্তে ইয়াক খাওক। আৰু যদি আপুনি আপোনাৰ কুকুৰৰ লগত আন এটা কুকুৰ পায়, আৰু খেলখন মৰি যায়, আৰু আপুনি ভয় কৰে যে কুকুৰটোৱে ইয়াক মাৰি পেলাব, তেন্তে সেইটো নাখাব। কাৰণ আপুনি আপোনাৰ কুকুৰৰ ওপৰত কেৱল আল্লাহৰ নামহে কয়, আৰু আন একো নহয়'।