حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَوْفُ بْنُ أَبِي جَمِيلَةَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ الْفَارِسِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ قُلْتُ لِعُثْمَانَ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى أَنْ عَمَدْتُمْ إِلَى سُورَةِ الْأَنْفَالِ وَهِيَ مِنْ الْمَثَانِي وَإِلَى سُورَةِ بَرَاءَةٌ وَهِيَ مِنْ الْمِئِينَ فَقَرَنْتُمْ بَيْنَهُمَا وَلَمْ تَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَوَضَعْتُمُوهَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ فَمَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا يَأْتِي عَلَيْهِ الزَّمَانُ وَهُوَ يُنْزَلُ عَلَيْهِ مِنْ السُّوَرِ ذَوَاتِ الْعَدَدِ فَكَانَ إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ الشَّيْءُ دَعَا بَعْضَ مَنْ يَكْتُبُ لَهُ فَيَقُولُ ضَعُوا هَذِهِ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَإِذَا أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ الْآيَاتُ قَالَ ضَعُوا هَذِهِ الْآيَاتِ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَإِذَا أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ الْآيَةُ قَالَ ضَعُوا هَذِهِ الْآيَةَ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَكَانَتْ سُورَةُ الْأَنْفَالِ مِنْ أَوَائِلِ مَا نَزَلَ بِالْمَدِينَةِ وَكَانَتْ سُورَةُ بَرَاءَةٌ مِنْ أَوَاخِرِ مَا أُنْزِلَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ فَكَانَتْ قِصَّتُهَا شَبِيهًا بِقِصَّتِهَا فَظَنَنَّا أَنَّهَا مِنْهَا وَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا أَنَّهَا مِنْهَا فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ قَرَنْتُ بَيْنَهُمَا وَلَمْ أَكْتُبْ بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَوَضَعْتُهَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ

Esan digu [Isma'il Bin Ibrahim] Esan digu ['Auf Bin Abu Jamilah] Esan dit [Yazid Al Farisi] Esan digu [Ibnu Abbas] esan du; galdetu nion [Uthman]; 'Zerk bultzatu zintuen Surah Al Anfal, hau da, Al Matsani - dozenaka bertsoz osatutako gutuna - Surah Bara'ah - Surah At Taubah - Surah Al Mi'in-en sartuta dagoena - ehunka bertsoz osaturiko gutuna -, gero biak irakurri eta ez duzu haien arteko bereizketa idatzi Bismillahirurahmanirra-rekin Thihimwal-ekin, eta gero Thiimwal-ekin idatzi zenuen. letrak -, zein da horretara bultzatu zaituen arrazoia?». Uthmanek erantzun zuen; 'Behin batean, bertso asko zituen gutun bat bidali zitzaion Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezulariari, eta bere ohitura zen errebelazio bat agertzean bere eskribau-lagun batzuei dei egiten ziola, orduan esan zuen: 'Jarri bertso hau honela eta honela aipatzen den gutunean'. Eta hainbat bertso etorri zitzaizkionean esan zuen: "Jarri bertso hau hau eta hau esaten duen gutunean". Bertso bat agertu zitzaionean, esan zuen: «Jarri bertso hau bertan aipatzen den gutunean horrela eta honela». Surah Al Anfal Medinan agertu zen lehen letrenetariko bat izan zen, Surah Bara'ah, berriz, Koranaren azken letetako bat izan zen,' esan zuen Uthmanek; 'Al Anfal gutunaren amaierako istorioa Bara'ah gutunaren hasierako istorioaren antzekoa da, uste dugu - Al Anfal gutuna - horren parte dela - Bara'ah gutuna -. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam hil zen arte eta ez zigun azaldu bera -Al Anfal gutuna- haren parte zela -Bara'ah gutuna-, horregatik, biak sartu nituen eta ez nuen idatzi; 'Bismillahirrahmanirrahim' bien arteko bereizle gisa eta As Sab'u Ath Thiwal'-en sartu nuen.