حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَازِلٌ أَمَامَنَا وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي فَلَمْ يُؤْذِنُونِي لَهُ وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ فَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا ثُمَّ رَكِبْتُ فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ وَهُمْ حُرُمٌ فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا حَتَّى تَعَرَّقَهَا وَهُوَ مُحْرِمٌقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ مِثْلَهُ

[Abdul Aziz bin Abdullah] [Muhammad bin Ja'far]-ek [Abu Hazim]-engandik [Abdullah bin Abu Qatadah As Salami]-rengandik [bere aitarengandik] kontatu digu, hau esanez: Egun batean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagun batzuekin eserita nengoen, Mekarako bidean zegoen etxe batean, eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam ere gure aurrean gelditu zen, eta jendea Ihram egoeran zegoen, ni izan ezik. Bat-batean, asto basati bat ikusi zuten, nire sandaliak konpontzen ari nintzela, eta ez zidaten esan ere egin. Irrikitan zeuden nik ikusteko. Buelta eman eta ikusi nuen, beraz, berehala joan nintzen nire zaldira, zelatu eta gainean jarri nintzen, baina zigorra eta lantza ekartzea ahaztu zitzaidan. Beraz, esan nien: "Ekarri zigorra eta lantza". Esan zuten: "Ez, Allahren izenean, ez dizuegu ezer lagunduko hura harrapatzen". Haserretu eta beheko solairura jaitsi nintzen, biak hartu nituen, eta berehala Himarrengana joan eta labankadaz jo nuen. Gero, harengana joan nintzen eta hilda zegoela ikusi nuen. Orduan, erlijiosoek ere haragia jan zuten. Horren ondoren, zalantzan jarri ziren jateko, Muhrim egoeran zeudelako. Gero, atseden bat hartu genuen eta besoko haragia gorde nuen. Horren ondoren, Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-en, elkartu ginen eta horri buruz galdetu genion, eta esan zigun: 'Oraindik baduzu haragia?' Beraz, besoko zatia eman nion eta jan eta murtxikatu egin zuen otoitz egiten ari zela. [Muhammad bin Ja'far]-ek esan zuen; eta esan dit [Zaid bin Aslam]-ek ['Atha` bin Yasar-ek] [Abu Qatadah]-engandik, adibidez.