इमाम बुखारी : 4987

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَازِلٌ أَمَامَنَا وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي فَلَمْ يُؤْذِنُونِي لَهُ وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ فَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا ثُمَّ رَكِبْتُ فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ وَهُمْ حُرُمٌ فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا حَتَّى تَعَرَّقَهَا وَهُوَ مُحْرِمٌقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ مِثْلَهُ

आम्हाला [अब्दुल अजीज बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले, आम्हाला [मुहम्मद बिन जाफर] यांनी सांगितले, [अबू हज़ीम] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला बिन अबू कतादा अस-सलामी] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून की त्यांनी सांगितले; एक दिवस मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या काही सहचार्‍यांसोबत मक्का मार्गावरील एका घरात बसलो होतो, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आमच्यासमोर थांबले होते, आणि लोक इहरामच्या अवस्थेत होते, फक्त मी वगळता. अचानक त्यांनी एक रानटी गाढवाला पाहिले, तेव्हा मी माझ्या चपला दुरुस्त करण्यात व्यस्त होतो आणि त्यांनी मला काहीच सांगितले नाही. त्यांना मला तो दाखवायची खूपच उत्सुकता होती. मी माझा डोका वळवला आणि त्याला पाहिले, म्हणून मी लगेच माझ्या घोड्याकडे गेलो, त्याला लगाड घातली आणि त्यावर चढलो, पण मी माझी चाबूक आणि भाला घेण्यास विसरलो होतो. मग मी त्यांना म्हटले, "मला चाबूक आणि भाला आणा." त्यांनी उत्तर दिले, "नाही, अल्लाहच्या शपथे, आम्ही तुम्हाला ते पकडण्यात कोणतीही मदत करणार नाही." मला राग आला, मी घोड्यावरून उतरलो, दोन्ही घेतले आणि लगेच त्या गाढवाजवळ जाऊन त्याला भाल्याने ठोका दिला. मग मी त्याच्याजवळ गेलो, तेव्हा तो मेलेला होता. मग इहराममध्ये असलेल्या लोकांनीही त्याचे मांस खाल्ले. त्यानंतर, इहराममध्ये असल्यामुळे ते मांस खाल्ल्याबद्दल त्यांना शंका वाटू लागली. मग आम्ही विश्रांती घेतली, आणि मी त्याच्या पुढच्या पायाच्या मांसाचा तुकडा जपून ठेवला. त्यानंतर आम्ही अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटलो आणि त्यांना याबद्दल विचारले, ते म्हणाले: "तुमच्याकडे अजूनही त्याचे काही मांस आहे का?" मग मी त्याचे पुढच्या पायाचे ते तुकडे त्यांना दिले, आणि त्यांनी इहरामच्या अवस्थेत तोंडात चघळत ते खाल्ले. [मुहम्मद बिन जा'फर] म्हणाले: आणि [ज़ैद बिन असलम] यांनी मला ['अथा' बिन यासार] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [अबू कतादा] यांच्याकडून अशाच प्रकारे कथन केले.