Imam Bukhari : 4987

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَازِلٌ أَمَامَنَا وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي فَلَمْ يُؤْذِنُونِي لَهُ وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ فَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا ثُمَّ رَكِبْتُ فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ وَهُمْ حُرُمٌ فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا حَتَّى تَعَرَّقَهَا وَهُوَ مُحْرِمٌقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ مِثْلَهُ

Mae [Abdul Aziz bin Abdullah] [Muhammad bin Ja'far] wedi adrodd wrthym gan [Abu Hazim] gan [Abdullah bin Abu Qatadah As Salami] gan [ei dad] ei fod wedi dweud: Un diwrnod, roeddwn i'n eistedd gyda rhai o gymdeithion y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, mewn tŷ ar y ffordd i Makkah, tra bod y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam hefyd yn stopio o'n blaenau, ac roedd y bobl yn nhalaith Ihram, ac eithrio fi. Yn sydyn gwelsant asyn gwyllt, tra roeddwn i'n brysur yn trwsio fy sandalau, ac ni ddywedasant wrthyf chwaith. Roeddent yn awyddus i mi ei weld. Trowais, a'i weld, felly es i ar unwaith at fy ngheffyl, ei gyfrwyo a'i farchogaeth, ond anghofiais ddod â chwip a gwaywffon. Felly dywedais wrthynt, 'Dewch â chwip a gwaywffon i mi.' Dywedasant, 'Na, wrth Allah, ni fyddwn yn eich helpu gydag unrhyw beth i'w ddal.' Fe wnes i fynd yn flin ac es i lawr y grisiau, cymerais y ddau ohonyn nhw, yna es i at Himar ar unwaith a'i drywanu. Yna es i ato, a chanfod ei fod wedi marw. Yna bwytaodd y bobl grefyddol y cig hefyd. Ar ôl hynny, roedden nhw'n teimlo'n betrusgar ynglŷn â'i fwyta oherwydd eu bod nhw mewn cyflwr o Muhrim. Yna fe gymeron ni seibiant ac fe achubais gig y fraich. Ar ôl hynny, fe wnaethon ni gyfarfod â Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam a gofynnon ni iddo am hyn, felly dywedodd: 'Oes gennych chi'r cig o hyd?' Felly rhoddais y rhan o'r fraich iddo ac fe'i bwytaodd a'i gnoi tra roedd yn gweddïo. Dywedodd [Muhammad bin Ja'far]; ac mae wedi dweud wrthyf [Zaid bin Aslam] gan ['Atha` bin Yasar] gan [Abu Qatadah] er enghraifft.