Allah gembira ketika hamba-nya bertaubat seperti orang menemukan kendaraannya

Imam Muslim : 4929

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ أَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَحَدَّثَنَا بِحَدِيثَيْنِ حَدِيثًا عَنْ نَفْسِهِ وَحَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ مِنْ رَجُلٍ فِي أَرْضٍ دَوِّيَّةٍ مَهْلِكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَنَامَ فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ فَطَلَبَهَا حَتَّى أَدْرَكَهُ الْعَطَشُ ثُمَّ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِيَ الَّذِي كُنْتُ فِيهِ فَأَنَامُ حَتَّى أَمُوتَ فَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى سَاعِدِهِ لِيَمُوتَ فَاسْتَيْقَظَ وَعِنْدَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَاللَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ الْمُؤْمِنِ مِنْ هَذَا بِرَاحِلَتِهِ وَزَادِهِ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنْ قُطْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ مِنْ رَجُلٍ بِدَاوِيَّةٍ مِنْ الْأَرْضِ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَارِثَ بْنَ سُوَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ حَدِيثَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْآخَرُ عَنْ نَفْسِهِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ

اسان کي [عثمان بن ابو شيبه] ۽ [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي - ۽ هي لفاظ عثمان جو آهي - اسحاق چيو آهي؛ اسان کي خبر ڏني آهي، ۽ عثمان چيو آهي؛ اسان کي [جرير] [العماسي] کان [عماره بن عمير] کان [الحارث بن سويد] کان بيان ڪيو آهي ته؛ 'مان هڪ ڀيرو عبدالله جي گهر ۾ ان جي عيادت لاءِ آيو هوس جڏهن هو بيمار هو. پوءِ هن مون کي ٻن ڳالهين بابت ٻڌايو؛ هڪ پاڻ بابت ۽ ٻي رسول الله صلي الله عليه وسلم بابت. [عبدالله] چيو؛ 'مون هڪ ڀيرو رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'الله خوش ٿئي ٿو ڇاڪاڻ ته هڪ وفادار ٻانهي جي توبه صحارا جي سخت ريگستان ۾ ڪنهن جي خوشي کان وڌيڪ آهي جيڪو پنهنجي سواري ۽ کاڌي پيتي جي سامان سان گڏ هوندو آهي، پوءِ هو سمهي پوندو آهي. جڏهن هو پنهنجي ننڊ مان جاڳيو ته خبر پئي ته سندس سواري سندس کاڌي پيتي جي سامان سان ڀڄي وئي آهي.' پوءِ اهو شخص پنهنجي سواري جي ڳولا ڪندو رهيو جيستائين کيس اُڃ نه لڳي. ان کان پوءِ، هن چيو؛ 'مان بهتر سمجهان ٿو ته مان پنهنجي اصل بستري تي واپس وڃان جيستائين مان مران.' ٿوري دير کان پوءِ، اهو شخص پنهنجي هٿن تي سر رکي ليٽيو ۽ مرڻ لاءِ تيار ٿي ويو. جڏهن هو جاڳيو، ته اهو معلوم ٿيو ته سندس سواري جو جانور سندس ڀرسان هو، جيڪو کاڌو ۽ پيئڻ کڻي آيو. الله جي هڪ وفادار ٻانهي جي توبه جي خوشي ان شخص جي خوشي کان وڌيڪ آهي جنهن جي سواري جو جانور آزاد ڪيو وڃي ۽ پوءِ کاڌي ۽ پيئڻ جي سامان سان واپس اچي. ' ۽ اسان کي [ابوبڪر بن ابو شعيب] اسان کي [يحيى بن آدم] [قطبه بن عبدالعزيز] کان [العماسي] هن سند سان ٻڌايو آهي، ۽ هن چيو آهي: هڪ خوفناڪ ريگستان ۾ هڪ ماڻهوءَ جو'. ۽ مون کي [اسحاق بن منصور] اسان کي [ابو اسامه] اسان کي [العماسي] اسان کي [عماره بن عمير] ٻڌايو آهي ته مون [الحارث بن سويد] کي ٻڌو آهي ته هو چوندو هو؛ مون کي ['عبدالله'] ٻن حديثن بابت ٻڌايو آهي. انهن مان هڪ رسول الله صلي الله عليه وسلم کان آهي، جڏهن ته ٻي انهن بابت آهي. هو چوي ٿو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'الله هڪ مومن ٻانهي جي توبه تي تمام گهڻو خوش ٿيندو آهي'. - جيڪو جرير حديث سان ملندڙ جلندڙ آهي. -