Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Muslim : 4550

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرُونَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ وَهُوَ كَاتِبُ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ ائْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا فَإِذَا نَحْنُ بِالْمَرْأَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ قَالَ سُفْيَانُ كَانَ حَلِيفًا لَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا أَكَانَ مِمَّنْ كَانَ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ } وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي بَكْرٍ وَزُهَيْرٍ ذِكْرُ الْآيَةِ وَجَعَلَهَا إِسْحَقُ فِي رِوَايَتِهِ مِنْ تِلَاوَةِ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ ح و حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ الْهَيْثَمِ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ كُلُّهُمْ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا مَرْثَدٍ الْغَنَوِيَّ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَكُلُّنَا فَارِسٌ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا امْرَأَةً مِنْ الْمُشْرِكِينَ مَعَهَا كِتَابٌ مِنْ حَاطِبٍ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيٍّ

اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه]، [عمرو النقيد]، [زهير بن حرب]، [اسحاق بن ابراهيم] ۽ [ابن ابو عمر] ٻڌايو ويو آهي ته هي لفاظ عمرو جو آهي. [اسحاق] چيو؛ اسان کي خبر ڏني آهي، جڏهن ته ٻيا چون ٿا؛ اسان کي [سفيان بن عينيه] ٻڌايو آهي [عمرو] کان [الحسن بن محمد]؛ مون کي [عبيدالله بن ابو رافع] يعني هڪ لکندڙ علي کي خبر ڏني آهي، هن چيو؛ مون [علي] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيرو مون کي، زبير ۽ مقداد کي مقرر ڪيو هو. روانگي کان اڳ، نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'خخ جي باغ ڏانهن وڃو ۽ اتي هڪ عورت خط کڻي رهي آهي. پوءِ، ان کان خط کڻي وڃو!' پوءِ اسان گهوڙي تي سوار ٿيا ۽ اتي اسان هڪ عورت سان ملياسين. پوءِ اسان کيس چيو ته؛ 'اهو خط ڪڍو جيڪو توهان آندو آهي!' عورت جواب ڏنو؛ 'مان خط نه کڻي آئي آهيان'. اسان کيس الٽيميٽم ڏيندي چيو ته؛ 'تون خط ڪڍ نه ته اسين توکي زور سان ننگا ڪنداسين'. تنهن ڪري هن پنهنجي وارن جي ڳچي مان خط ڪڍيو. پوءِ اسان خط رسول الله ﷺ ڏانهن کڻي ويا ۽ اهو معلوم ٿيو ته ان ۾ لکيل هو؛ 'حثيب بن ابي بلتعه کان مڪي ۾ قريش جي ڪافرن ڏانهن رسول الله ﷺ جي ڪيترن ئي معاملن بابت'. رسول الله ﷺ پڇيو؛ 'هيلو حثيب، هي ڇا آهي؟' حثيب جواب ڏنو؛ 'اي الله جا رسول، مون تي ناراض ٿيڻ ۾ جلدي نه ڪريو! اصل ۾، مان مڪي ۾ قريش جي ڪافرن سان واقف هوس - ابو سفيان چيو؛ 'حثيب ڪافر قريش جو ساٿي هو، پر هو پاڻ قريش نه هو. مون به هڪ ڀيرو توهان سان گڏ هجرت ۾ حصو ورتو هو، پنهنجي خاندان کي مڪي شهر ۾ ڇڏي جتي انهن جي سنڀال انهن جي مائٽن ڪئي هئي.' جڏهن انهن جا مائٽ هاڻي اتي نه آهن، ته مان انهن کان منهنجي خاندان جي حفاظت جي ضمانت چاهيان ٿو. يقيناً، مون اهو ان ڪري نه ڪيو ڇاڪاڻ ته مان پنهنجي مذهب کان ڪافر يا مرتد هوس. ڇاڪاڻ ته، ڪجهه به هجي، مان اسلام قبول ڪرڻ کان پوءِ ڪافر ٿيڻ لاءِ تيار نه آهيان. حاثب جي سڌي وضاحت ٻڌي، رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'تون صحيح آهين، حاثب'. اوچتو عمر بن خطاب چيو؛ 'يا رسول الله، مون کي اجازت ڏيو ته هن منافق جي ڳچيءَ کي ڪٽي ڇڏيان!' رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'اي عمر، ڇا توهان کي خبر آهي ته حاثب به بدر جي جنگ ۾ حصو ورتو هو. ڇا توهان کي خبر ناهي ته الله واقعي انهن لاءِ راحت فراهم ڪئي آهي جن بدر جي جنگ ۾ حصو ورتو ۽ چيو؛ 'مهرباني ڪري جيڪو توهان چاهيو ڪريو، بيشڪ مون توهان کي معاف ڪري ڇڏيو آهي!' پوءِ الله سبحانه وتعاليٰ هڪ آيت نازل ڪئي جنهن ۾ لکيل هو؛ 'اي ايمان وارؤ، منهنجي دشمنن ۽ پنهنجن دشمنن کي وفادار دوست نه بڻايو'. -A1 Mumtanganah -60-؛ 1-. اسحاق هن آيت کي پنهنجي تاريخ ۾ ابو سفيان جي قرات جي بنياد تي شامل ڪيو آهي. اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [محمد بن فضيل] ٻڌايو آهي؛ ساڳئي طرح اهو ٻئي رستي کان روايت ڪيو ويو آهي، ۽ اسان کي [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبدالله بن ادريس] ٻڌايو آهي؛ ساڳئي طرح اهو ٻئي رستي کان روايت ڪيو ويو آهي، ۽ اسان کي [رفاعہ بن الحيثم الوسيثي] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [خالد] يعني ابن عبدالله سڀني کي [حسين] کان [سعد بن عباده] کان [ابو عبدالرحمان السلمي] کان [علي] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيرو مون کي، ابو مرصد الغنوي ۽ زبير بن عوام کي گهوڙي تي سواري ڪرڻ لاءِ مقرر ڪيو هو. روانگي کان اڳ، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'خاخ باغ ۾ وڃو ۽ اتي مشرڪن مان هڪ عورت آهي جيڪا حثيب جو خط کڻي اچي ٿي توهان مشرڪن لاءِ... - وڌيڪ، حديث جي مطابق جيڪا عبيدالله بن ابو رافع جي حديث وانگر آهي جيڪا علي کان آهي.