Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Bukhari : 2851

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ الطَّائِفِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَكَانَ عُثْمَانِيًّا فَقَالَ لِابْنِ عَطِيَّةَ وَكَانَ عَلَوِيًّا إِنِّي لَأَعْلَمُ مَا الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ عَلَى الدِّمَاءِ سَمِعْتُهُ يَقُولُبَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالزُّبَيْرَ فَقَالَ ائْتُوا رَوْضَةَ كَذَا وَتَجِدُونَ بِهَا امْرَأَةً أَعْطَاهَا حَاطِبٌ كِتَابًا فَأَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَقُلْنَا الْكِتَابَ قَالَتْ لَمْ يُعْطِنِي فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ أَوْ لَأُجَرِّدَنَّكِ فَأَخْرَجَتْ مِنْ حُجْزَتِهَا فَأَرْسَلَ إِلَى حَاطِبٍ فَقَالَ لَا تَعْجَلْ وَاللَّهِ مَا كَفَرْتُ وَلَا ازْدَدْتُ لِلْإِسْلَامِ إِلَّا حُبًّا وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِكَ إِلَّا وَلَهُ بِمَكَّةَ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَلَمْ يَكُنْ لِي أَحَدٌ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا فَصَدَّقَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عُمَرُ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ فَإِنَّهُ قَدْ نَافَقَ فَقَالَ مَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَهَذَا الَّذِي جَرَّأَهُ

مون کي [محمد بن عبدالله بن حوصياب الثائي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حسيم] اسان کي [حسين] ٻڌايو آهي ته [سعد بن عبيده] کان [ابو عبدالرحمان] کان، انهن مان هڪ جيڪو عثمان کي علي تي ترجيح ڏيندو هو - هن ابن عطيه کي چيو، انهن مان هڪ جيڪو علي کي عثمان تي ترجيح ڏيندو هو - 'سچ پچ مان اهو شخص آهيان جيڪو [توهان جي دوست] جي جرئت کي بهتر ڄاڻي ٿو - يعني علي - خونريزي جي معاملن ۾ - مون کيس چوندي ٻڌو ته؛ رسول الله ﷺ مون کي الزبير سان گڏ موڪليو پوءِ هن چيو: 'روضه ڏانهن اچو - هڪ ٻئي ادارتي ۾ روضه خوا - ۽ اتي هڪ عورت سان ملو جنهن وٽ حثيب جو ڏنل خط هو.' تنهنڪري اسان سوال ۾ روضه جي جڳهه تي ويا ۽ پوءِ اسان چيو: 'خط ڪٿي آهي؟'. عورت چيو: 'مان خط نه آندي آهيان'. اسان چيو؛ 'مان خط نه آندي آهيان'. 'تون خط ڪڍ يا اسين توکي ڪپڙا لاهي ڇڏينداسين'. آخرڪار هن خط پنهنجي پيٽ مان ڪڍيو - پنهنجي جوڙي ۾ ٻئي پوزيشن ۾ - پوءِ خط حاثب جي اڳيان آندو. حاثب چيو؛ 'مون سان ڪم ڪرڻ ۾ جلدي نه ڪر. سچ پچ، مان اهو ان ڪري نه ڪري رهيو آهيان جو مان ناشڪر آهيان. حقيقت ۾، اسلام سان منهنجو رويو محبت کان سواءِ بهتر نه ٿيو آهي. ڄاڻو ته مڪي ۾ سندس ڪنهن به دوست جو ڪو به محافظ ناهي جيڪو پنهنجي خاندان ۽ ملڪيت جو دفاع ڪري، جڏهن ته منهنجو ڪو به محافظ ناهي. ان ڪري مان انهن مان ڪنهن کي پنهنجو پاڻ جو محافظ بڻائڻ چاهيان ٿو. تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم تصديق ڪئي - قبول ڪئي - ان جي ڏنل سببن جي. پوءِ عمر چيو؛ 'مون کي اجازت ڏيو ته هن شخص جي ڳچيءَ کي ڪٽي ڇڏيان ڇو ته هن نفاق - منافق - ڪيو آهي'. تنهن ڪري هن چيو؛ 'ڇا توهان کي خبر ناهي ته شايد الله بدر جي جنگ جي سپاهين کي ڏٺو، ۽ هن چيو؛ 'جيئن توهان چاهيو، واقعي مون توهان کي معاف ڪري ڇڏيو آهي'. - ابو عبدالرحمان چيو؛ ' 'اهو ئي آهي جيڪو هن کي بهادر بڻائي ٿو'.