حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ يَصْنَعُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ الطَّعَامَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعَشِيِّ فَقُلْتُ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ فَقَالَ سَبَقْتَنِي قُلْتُ نَعَمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ ذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ فَقَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَةٍ قَالَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ زَادَ غَيْرُ شَيْبَانَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ قَالَ فَأَطَافُوا بِهِ وَوَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشًا لَهَا وَأَتْبَاعًا فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا شَاءَ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَحَدًا إِلَّا قَتَلَهُ وَمَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا شَيْئًا قَالَ فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ ثُمَّ قَالَ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ الْوَحْيُ لَا يَخْفَى عَلَيْنَا فَإِذَا جَاءَ فَلَيْسَ أَحَدٌ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْيُ فَلَمَّا انْقَضَى الْوَحْيُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ قَالُوا قَدْ كَانَ ذَاكَ قَالَ كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ وَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى دَارِ أَبِي سُفْيَانَ وَأَغْلَقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ وَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ فَأَتَى عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ قَالَ وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْسٌ وَهُوَ آخِذٌ بِسِيَةِ الْقَوْسِ فَلَمَّا أَتَى عَلَى الصَّنَمِ جَعَلَ يَطْعُنُهُ فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَتَى الصَّفَا فَعَلَا عَلَيْهِ حَتَّى نَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَ و حَدَّثَنِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى احْصُدُوهُمْ حَصْدًا وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالُوا قُلْنَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ

Esan digu [Syaiban bin Farruh-ek] [Slaiman bin Al Mughirah-ek] [Thabit Al Bunani-k] [Abdullah bin Rabbah-ek] [Abu Hurairah-ek] esan digu: «Ordezkaritza bat etorri zen Mu'awiyah-ra Ramadan hilabetean, beraz, batzuk beste batzuentzat janaria prestatzen ari ginen, horien artean Abu Hurairah zegoen, askotan bere etxera gonbidatzen gintuena, orduan esan nion: 'Ez, merezi al du janaria prestatzea eta gero nire etxean jatera gonbidatzea?'. Orduan esan nion -nire familiari- janaria prestatzeko». Arratsaldean, Abu Hurairah ezagutu nuen, eta esan nion: «Orain afaldu nire etxean». Abu Hurairah-ek erantzun zuen: «Aurretik zatozte». Nik esan nion: «Bai, zuen aurretik joan nintzen, eta denak ere gonbidatu nituen». Ondoren, Abu Hurairah-ek esan zuen: «Nahiko al zenukete zuen inguruko gertakari bat kontatzea, Ansar-eko jendea?» gero, Meka hiriaren konkista aipatu zuen, esan zuen: «Garai hartan, Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, Mekara iritsi zen arte joan zen. Ondoren, Zubair izendatu zuen hegal baten buru -armada-, Khalid beste hegalerako, eta Abu 'Ubaidah izendatu zuen armadurarik gabeko tropen buru. Haranean sartu ziren, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta talde batean zegoen bitartean. Abu Hurairah-ek esan zuen: «Orduan, niri begiratu eta esan zidan: 'O Abu Hurairah'. Nik erantzun nion: 'Bai, Alaren Mezularia!'. Esan zuen: 'Ez utzi inor niregana hurbiltzen Ansarrak izan ezik'. -gaineratu zuen- «Syaiban izan ezik». Jarraitu zuen: «Esan Ansarri niregana hurbiltzeko». Abu Hurairah-ek jarraitu zuen: «Berehala bildu ziren haren inguruan, Quraysh herriak ere hainbat tropatan lerrokatu ziren bitartean». Qurayshek esan zuten: «Utzi itzazu gure aurretik joaten, zortea badute, haiekin egongo gara, baina arriskutsuak badira, eskatzen dutena emango diegu». Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: «Begira itzazu Quraysh tropak eta haien jarraitzaileak!». Ondoren, bi eskuekin keinu bat egin zuen, bata bestearen gainean - erne egoteko eta elkar babesteko esan nahi zuen -, eta berriro esan zuen: «Shaffan ikusiko dugu elkar». Abu Hurairahek esan zuen: «Ibiltzen jarraitu genuen, eta inor ez zen hil, Quraysh bat hil ez bazen behintzat». Gertatu zen ez zegoela erresistentziarik gure aurka. Orduan Abu Sufyan etorri zen eta esan zuen: «Alaren Mezularia, Qurayshak hiltzen badira, ez da Quraysh gehiago egongo honen ondoren». -Horrek esan nahi du; Qurayshek odol isuririk gabe amore eman zuten, beraz, esan zuen: «Abu Sufyanen etxean sartzen dena seguru egongo da». Beraz, Ansar herriak elkarri esan zioten: "Badirudi gizon hau bere jaioterriarekiko irrika sentimenduek eraginda egon dela, eta, beraz, bere senideekiko maitasun sentimenduak sortu dira". Abu Hurairah-ek esan zuen: "Errebelazio hori etorri zenean, errebelazioa etorriko balitz, inork ez genuke Alaren Mezulariari begiratuko (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) errebelazioa amaitu arte". Errebelazioa amaitu zenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Oi Ansar herria!". Haiek erantzun zuten: "Gu, Alaren Mezularia?". Hark esan zuen: "Zu al zara esan duzuna gizon hau etxe-minaren sentimenduek eraginda egon dela dirudiena?". Haiek erantzun zuten: "Batul". Hark esan zuen: "Inola ere ez, Alaren eta Bere Mezularia naiz. Alarengana eta zuek guztiengana migratu dut, nire bizitza eta heriotza ere zuekin daude". Hori entzun ondoren, harengana joan ziren negarrez eta esanez: "Alaren izenean, ez dugu hori esaten, baina Alaren eta Bere Mezulariaz jeloskor gaude". Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, Ala-k eta bere Mezulariak zure aitorpena berresten dute eta barkatzen dizute". Abu Hurairah-ek esan zuen: "Orduan, jendea - Mekako biztanleak - Abu Sufyan-en etxera etorri zen, eta etxeko ateak itxi zituzten. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Harri Beltzera iritsi eta musu eman zion arte ibili zen, eta ondoren Kaabaren inguruan Tawaf egin zuen. Abu Hurairah-ek esan zuen: "Quraish herriak Kaabaren inguruan gurtzen zituen idoloetara ere joan zen, eta gero eskuan arku batekin begiak zulatu zizkien, esanez: 'Egia etorri da, eta gezurra desagertu da'. Tawaf amaitu ondoren, Shafa muinora joan zen eta gero gailurrera igo zen. Gailurrera iritsita, Kaaba begiratu zuen, eta gero bi eskuak altxatu zituen Ala goraipatzen eta nahi zuen otoitza egiten zuen bitartean". Eta esan dit [Abdullah bin Hasyim] esan digula [Bahz-ek] esan digula [Sulaiman bin Al Mughirah] honelako isnad batekin, eta hadithean gaineratu zuen: 'orduan bi eskuekin keinu egin zuen, bata bestearekin estutuz -babestuz-'. Eta bere hadithean aipatu zuen: 'Esan zuten: 'Egia esan, hori esan dugu, Allahren Mezularia'. Esan zuen: 'Ahaztu al duzue nor naizen? Inoiz ez naiz, egia esan, Allahren eta Bere Mezularia naiz'.