Bolehnya bershadaqah atas nama orang tua yang telah meninggal

Imam Muslim : 2554

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ح و حَدَّثَنَاه قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ جَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ فَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتِمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتِمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا فَقَالَ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مُلِّكْتَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ هَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي حَازِمٍ وَحَدِيثُ يَعْقُوبَ يُقَارِبُهُ فِي اللَّفْظِ و حَدَّثَنَاه خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الدَّرَاوَرْدِيِّ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ زَائِدَةَ قَالَ انْطَلِقْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا فَعَلِّمْهَا مِنْ الْقُرْآنِ

۽ اسان کي [قطيبه بن سعيد عطس ثقفي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [يعقوب يعني ابن عبدالرحمان القاري] [ابو حازم] کان [سھل بن سعد] کان ۽ ٻئي طريقي سان بيان ڪيو آهي ته اسان کي [عبدالعزيز بن ابي حازم] [پنهنجي پيءُ] کان [سھل بن سعد عصيدي] کان ٻڌايو ويو آهي ته: هڪ عورت رسول الله صلي الله عليه وسلم سان ملڻ آئي ۽ چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مان پاڻ کي توهان جي حوالي ڪرڻ لاءِ آئي آهيان'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم مٿي کان هيٺ تائين عورت کي ڏٺو ۽ پوءِ پنهنجو مٿو هيٺ ڪيو. پوءِ عورت اهو ڏسي ويٺي ته هن ڪو به جواب نه ڏنو، تنهن ڪري سندس هڪ دوست اٿي بيٺي ۽ چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، جيڪڏهن توهان کي هن ۾ دلچسپي نه آهي ته پوءِ منهنجو ان سان شادي ڪريو'. هن چيو: 'ڇا توهان وٽ مهر ۾ ڪجهه آهي؟' ان شخص کي جواب ڏيو؛ 'نه، الله جو قسم، اي الله جا رسول'. هن چيو؛ 'پنهنجي گهر وارن وٽ وڃ، شايد توکي ڪا شيءِ ملي - مهر جي طور تي -. پوءِ هو پنهنجي گهر وارن وٽ ويو، پوءِ واپس آيو ۽ چيائين: 'الله جو قسم، مون کي ڪجهه به نه مليو'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڳولڻ جي ڪوشش ڪريو، جيتوڻيڪ اها صرف لوهه جي انگوٺي هجي'. پوءِ هو ٻيهر ويو ۽ واپس آيو ۽ چيائين: 'الله جو قسم، اي الله جا رسول، مون کي ڪجهه به نه مليو جيتوڻيڪ اهو صرف لوهه جي انگوٺي هجي، پر، هي منهنجو سارونگ آهي. - سهل چيو؛ هن وٽ ٻيو ڪو سارونگ ناهي سواءِ ان جي جيڪو هن پائي رهيو آهي -. مان ان جو اڌ کيس ڏيندس - مهر جي طور تي-. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'تون پنهنجي سارونگ سان ڇا ڪري سگهين ٿو؟ جيڪڏهن تون ان کي پائيندين، ته هو ان کي پائيندين، ۽ جيڪڏهن هو ان کي پائيندين، ته تون ان کي پائيندين'. تنهن ڪري، اهو ماڻهو سوچي رهيو هو، ڪجهه دير ويهڻ کان پوءِ، اٿي بيٺو، جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي وڃڻ وارو ڏٺو، ته حڪم ڏنو ته ان کي ملاقات لاءِ سڏيو وڃي. جڏهن هو آيو، ته هن چيو: 'ڇا توهان قرآن مان ڪجهه حفظ ڪيو آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون هي خط ۽ هي ياد ڪيو آهي - ان جو ذڪر ڪندي - هن چيو؛ 'ڇا توهان ان کي ياد ڪيو آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها'. هن چيو؛ 'ان کي آڻيو، مون توهان کي ان سان شادي ڪئي آهي، توهان کي قرآن سيکارڻ جي مهر سان جيڪو توهان حفظ ڪيو آهي'. هي ابن ابي حازم کان هڪ حديث آهي ۽ يعقوب کان هڪ حديث آهي جنهن جو تلفظ تقريبن هن حديث وانگر آهي. ۽ اسان کي [خلف بن هشام] اسان کي [حماد بن زيد] کان بيان ڪيو آهي. ۽ اهو ٻئي طريقي سان روايت ڪيو ويو آهي، اهو مون کي [زهير بن حرب] اسان کي [سفيان بن عينة] کان ٻڌايو آهي. ۽ ٻئي رستي کان روايت ڪئي آهي، اها اسان کي [اسحاق بن ابراهيم] [عاد دراوردي] کان ٻڌائي آهي. ۽ ٻئي رستي کان روايت ڪئي آهي، اسان کي [ابوبڪر بن ابي شيبه] اسان کي [حسين بن علي] [زيدهه] کان [ابو حازم] کان [سحل بن سعد] تائين هن حديث سان سڀ ڪجهه ٻڌايو آهي، جن مان ڪجهه ٻين سان شامل ڪيا ويا آهن. بهرحال، زيدهه جي حديث ۾ هو پنهنجي لفظن جو ذڪر ڪري ٿو: 'هن وٽ وڃ، مون توهان کي هن سان شادي ڪئي آهي، تنهنڪري هن کي قرآن جو هڪ اکر سيکاريو'.