Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Tirmidzi : 1032

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ قَالَا أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ طَوِيلًا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِزَارُكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا جَلَسْتَ وَلَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا قَالَ مَا أَجِدُ قَالَ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ الشَّافِعِيُّ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَيْءٌ يُصْدِقُهَا فَتَزَوَّجَهَا عَلَى سُورَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ فَالنِّكَاحُ جَائِزٌ وَيُعَلِّمُهَا سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَيَجْعَلُ لَهَا صَدَاقَ مِثْلِهَا وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ

اسان کي [الحسن بن علي الخلال] ٻڌايو آهي، اسان کي [اسحاق بن عيسيٰ] ٻڌايو آهي ۽ [عبدالله بن نافع الشيغ] چيو آهي ته اسان کي [مالڪ بن انس] [ابو حازم بن دينار] کان [سحل بن سعد السعيدي] تائين ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ هڪ عورت آئي ۽ چيو ته: 'مان پاڻ کي توهان جي حوالي ڪريان ٿي'. هو گهڻي دير تائين بيٺو رهيو. هڪ ماڻهو هو جنهن چيو ته: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، جيڪڏهن توهان کي اهو پسند نه آهي ته ان سان مون سان شادي ڪريو'. هن پڇيو ته: 'ڇا توهان وٽ مهر لاءِ ڪجهه آهي؟' هن جواب ڏنو ته: 'مون وٽ منهنجي جسم تي ڪپڙن کان سواءِ ڪجهه به ناهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم انڪار ڪيو؛ 'جيڪڏهن توهان پنهنجا ڪپڙا ڏيو ٿا، ته پوءِ بغير ڪپڙن جي ويهو ٿا. ٻين کي ڏسو!' هن جواب ڏنو ته: 'ڪو به ناهي'. هن حڪم ڏنو ته: 'لوهه جي انگوٺي به ڏسو'. هن ان کي ڳولهيو، پر اڃا تائين نه ملي سگهيو. رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'ڇا توهان قرآن جون آيتون ياد ڪيون ٿا؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها. فلاں سورت'. - ڪجھ سورتون جيڪي هن پڙهيون هيون-. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'مان توهان جي شادي قرآن جي آيتن جي يادگيري جي مهر سان ڪريان ٿو'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'هي هڪ حسن صحيح حديث آهي'. امام شافعي هن حديث جي بنياد تي هڪ راءِ ڏني. هن چيو؛ جيڪڏهن هن وٽ مهر لاءِ ڪجهه به نه آهي، ته هو قرآن جي ڪجهه سورتن سان ان جي شادي ڪري سگهي ٿو. هن جي شادي جائز آهي ۽ هن کي قرآن جا ڪجهه سورت سيکاريو وڃي. ڪجهه عالمن جو رايو آهي؛ هن جي شادي جائز آهي ۽ هن کي ان جي برابر مهر ادا ڪرڻ گهرجي. هي ڪوفي جي ماڻهن، احمد ۽ اسحاق جو رايو آهي.