Rasulullah melarang nikah secara mut'ah

Imam Nasa'i : 3315

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمُتْعَةِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ إِلَى امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ فَعَرَضْنَا عَلَيْهَا أَنْفُسَنَا فَقَالَتْ مَا تُعْطِينِي فَقُلْتُ رِدَائِي وَقَالَ صَاحِبِي رِدَائِي وَكَانَ رِدَاءُ صَاحِبِي أَجْوَدَ مِنْ رِدَائِي وَكُنْتُ أَشَبَّ مِنْهُ فَإِذَا نَظَرَتْ إِلَى رِدَاءِ صَاحِبِي أَعْجَبَهَا وَإِذَا نَظَرَتْ إِلَيَّ أَعْجَبْتُهَا ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ وَرِدَاؤُكَ يَكْفِينِي فَمَكَثْتُ مَعَهَا ثَلَاثًا ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ اللَّاتِي يَتَمَتَّعُ فَلْيُخَلِّ سَبِيلَهَا

Беҙгә [Ҡотәйбәгә] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Әл-Ләйетс] [Әр Раби бин Сабра Әл-Джуһаниҙан] [атаһынан] һөйләне, тине; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм бер ваҡыт мөтә никах рөхсәт иткәйне, шунан мин бер ир менән Бәни Әмирҙән бер ҡатынға барҙым. Шунан үҙебеҙҙе тәҡдим иттек, ҡатын әйтте; һин миңә нимә бирерһең? Мин әйттем; минең шәлем. Шул арала дуҫым әйтте; тик минең шәл. Шулай килеп сыҡты: иң яҡын әхирәтемдең яулығы минекенән яҡшыраҡ, ә мин унан йәшерәк инем. Шунан ҡатын әхирәтемдең яулығын күргәс уға тартылды, ә миңә ҡараһа миңә хайран ҡалды. Шунан ҡатын; һин дә, шәлең дә етә миңә. Шулай итеп, мин уның янында өс көн ҡалдым, шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Кемдең ҡатыны бар, ул уны ебәрһен», — тине.