Izin nikah mut'ah pada masa awal, kemudian diharamkan selamanya
Imam Muslim : 2501حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ أَنَّ أَبَاهُ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتْحَ مَكَّةَ قَالَ فَأَقَمْنَا بِهَا خَمْسَ عَشْرَةَ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ فَأَذِنَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مُتْعَةِ النِّسَاءِ فَخَرَجْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنْ قَوْمِي وَلِي عَلَيْهِ فَضْلٌ فِي الْجَمَالِ وَهُوَ قَرِيبٌ مِنْ الدَّمَامَةِ مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا بُرْدٌ فَبُرْدِي خَلَقٌ وَأَمَّا بُرْدُ ابْنِ عَمِّي فَبُرْدٌ جَدِيدٌ غَضٌّ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِأَسْفَلِ مَكَّةَ أَوْ بِأَعْلَاهَا فَتَلَقَّتْنَا فَتَاةٌ مِثْلُ الْبَكْرَةِ الْعَنَطْنَطَةِ فَقُلْنَا هَلْ لَكِ أَنْ يَسْتَمْتِعَ مِنْكِ أَحَدُنَا قَالَتْ وَمَاذَا تَبْذُلَانِ فَنَشَرَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا بُرْدَهُ فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى الرَّجُلَيْنِ وَيَرَاهَا صَاحِبِي تَنْظُرُ إِلَى عِطْفِهَا فَقَالَ إِنَّ بُرْدَ هَذَا خَلَقٌ وَبُرْدِي جَدِيدٌ غَضٌّ فَتَقُولُ بُرْدُ هَذَا لَا بَأْسَ بِهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ اسْتَمْتَعْتُ مِنْهَا فَلَمْ أَخْرُجْ حَتَّى حَرَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ حَدَّثَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْفَتْحِ إِلَى مَكَّةَ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ بِشْرٍ وَزَادَ قَالَتْ وَهَلْ يَصْلُحُ ذَاكَ وَفِيهِ قَالَ إِنَّ بُرْدَ هَذَا خَلَقٌ مَحٌّ
Esan digu [Abu Kamil Fudlail bin Husain Al Jahdari]-k [Bisyr, hau da, Ibn Mufadldlal]-ek [Umarah bin Ghaziyyah] [Ar Rabi' bin Sabrah]-engandik [bere aitak] behin Fathu Makhah-ko gerran parte hartu zuela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin, esan zuen: Hamabost egun eta gau egon ginen Mekan, gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek baimena eman zigun mutah ezkontza bat egiteko. Orduan, nire jendearekin batera, emakume baten bila joan ginen mutah-rekin ezkontzeko. Ni anaia baino ederragoa nintzen, eta bera ni baino itsusiagoa zen. Bakoitzak oihal bat ekarri genuen -dote gisa-; baina arropak gastatuta zeuden, eta nire lehengusuaren arropak berriak eta leunak ziren. Makhah hiriaren azpian edo gainean iritsi ginenean, lepo luzeko emakume gazte eder bat aurkitu genuen. Orduan galdetu genion; «Onartuko al duzue gutako bat zuekin ezkontzeko?» Erantzun zuen; «Zer konpentsazio - dote - emango duzue?» Orduan, bakoitzak aldez aurretik prestatutako arropak erakutsi genizkion, eta bitartean, emakumea bioi begira zegoen, nire lehengusuak begiratu zion eta esan zuen: «Izan ere, alkandora hau gastatuta dago, nirea oraindik polita eta leuna den bitartean». Emakumeak esan zuen: «Arropa zahar hauek ere ez dira arazorik». Hiru aldiz edo bitan esan zuen. Gero, mut'ah ezkontza bat izan nuen berarekin. Ez nintzen Mekatik irten Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek betiko debekatu zuen arte. Eta esan dit [Ahmad bin Sa'id bin Shakhr Ad Darimi] esan digula [Abu An Nu'man] esan digula [Wuhaib] esan digula ['Umarah bin Ghaziyyah] esan digula [Ar Rabi' bin Sabrah Al Juhani] [bere aitaren] esan zuen; Behin, Meka hiria Mekarantz konkistatzeko egunean, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin irten ginen, eta gero Bisyr haditha aipatu zuen honako hau gehituz: Neskak esan zuen: "Hori gauza bat al da?". Eta beste hau ere gehitu zen -Sabrahren lehengusuak esan zuen-: "Egia esan, burdah oihal hau gastatuta dago".