Doa nabi meminta hujan: ALLAHUMMA HAWAALAINAA WA LAA 'ALAINAA

Imam Muslim : 1493

و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الْآخَرُونَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ جُمُعَةٍ مِنْ بَابٍ كَانَ نَحْوَ دَارِ الْقَضَاءِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُغِثْنَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا قَالَ أَنَسٌ وَلَا وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ وَلَا قَزَعَةٍ وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلَا دَارٍ قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ فَلَمَّا تَوَسَّطَتْ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ قَالَ فَلَا وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سَبْتًا قَالَ ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا عَنَّا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوْلَنَا وَلَا عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الْآكَامِ وَالظِّرَابِ وَبُطُونِ الْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ فَانْقَلَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِ قَالَ شَرِيكٌ فَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَهُوَ الرَّجُلُ الْأَوَّلُ قَالَ لَا أَدْرِي و حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَصَابَتْ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ النَّاسَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ وَفِيهِ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا قَالَ فَمَا يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ إِلَّا تَفَرَّجَتْ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَدِينَةَ فِي مِثْلِ الْجَوْبَةِ وَسَالَ وَادِي قَنَاةَ شَهْرًا وَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلَّا أَخْبَرَ بِجَوْدٍ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَامَ إِلَيْهِ النَّاسُ فَصَاحُوا وَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَحَطَ الْمَطَرُ وَاحْمَرَّ الشَّجَرُ وَهَلَكَتْ الْبَهَائِمُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدِ الْأَعْلَى فَتَقَشَّعَتْ عَنْ الْمَدِينَةِ فَجَعَلَتْ تُمْطِرُ حَوَالَيْهَا وَمَا تُمْطِرُ بِالْمَدِينَةِ قَطْرَةً فَنَظَرْتُ إِلَى الْمَدِينَةِ وَإِنَّهَا لَفِي مِثْلِ الْإِكْلِيلِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ بِنَحْوِهِ وَزَادَ فَأَلَّفَ اللَّهُ بَيْنَ السَّحَابِ وَمَكَثْنَا حَتَّى رَأَيْتُ الرَّجُلَ الشَّدِيدَ تَهُمُّهُ نَفْسُهُ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ أَنَّ حَفْصَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُا جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَزَادَ فَرَأَيْتُ السَّحَابَ يَتَمَزَّقُ كَأَنَّهُ الْمُلَاءُ حِينَ تُطْوَى

۽ اسان کي [يحييٰ بن يحييٰ] ۽ [يحييٰ بن ايوب] ۽ [قطيبه] ۽ [ابن حجر] - يحييٰ چيو - اسان کي ٻڌايو آهي - جڏهن ته ٻيا چون ٿا - اسان کي [اسماعيل بن جعفر] [سيارڪ بن ابو نمير] [انس بن مالڪ] کان ٻڌايو آهي ته؛ هڪ ماڻهو جمعي جي ڏينهن دارالقضلع جي سامهون واري دروازي کان مسجد ۾ داخل ٿيو، جڏهن ته رسول الله صلي الله عليه وسلم خطبو ڏئي رهيا هئا. پوءِ اهو ماڻهو فوراً رسول الله صلي الله عليه وسلم ڏانهن مُڙيو ۽ چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ملڪيت تباهه ٿي وئي آهي ۽ رستو ڪٽيو ويو آهي.' تنهن ڪري، الله کان دعا گهرو ته مينهن وسائي." پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻئي هٿ بلند ڪري دعا گهري: 'اللهم اغتسناء اللهم اغتسناء، اللهم اغتسناء - اي الله، اسان تي مينهن وساءِ. اي الله، اسان تي مينهن وساءِ، اي الله، اسان تي مينهن وساءِ-. انس صلي الله عليه وسلم چيو؛ 'نه، الله جو قسم، اسان آسمان ۾ ذرو به ڪڪر يا ڪڪر نه ڏٺو، نه ئي اسان جي وچ ۾ يا اسان جي وچ ۾ ڪو به هو، هڪ ئي گهر يا رهائش ۾ به'. هن چيو؛ 'پوءِ سندس پويان هڪ ڪڪر آيو جيڪو ڍال وانگر هو. آسمان ڀرڻ کان پوءِ، ڪڪر پکڙجي ويا ۽ مينهن وسايو. هن چيو؛ 'نه، الله جو قسم اسان ان وقت سج نه ڏسي سگهياسين'. هن چيو؛ 'پوءِ هڪ ماڻهو هو جيڪو ايندڙ جمعي تي دروازي مان داخل ٿيو، جڏهن ته رسول الله صلي الله عليه وسلم بيٺا خطبو ڏئي رهيا هئا، تنهنڪري هو بيٺو ٿي ان جي ويجهو آيو ۽ چيو ته، 'يا الله جا رسول، اسان جو مال غائب ٿي ويو آهي ۽...' رستا بند ٿي ويا آهن، تنهن ڪري الله کان دعا گهرو ته هو اسان لاءِ اهو طئي ڪري. هن چيو ته، 'پوءِ رسول الله ﷺ پنهنجا هٿ بلند ڪيا ۽ دعا گهري، 'اي الله! اسان جي چوڌاري مينهن وساءِ، اسان تي نه. پيارا الله! جبلن، ٽڪرين، وادين ۽ انهن زمينن تي مينهن وساءِ جتي وڻ پوکيا وڃن ٿا. تنهنڪري اسان فوراً اٿياسين ۽ سج جي روشنيءَ ۾ گهمڻ لڳاسين. شرڪ چيو؛ پوءِ مون انس بن مالڪ کان پڇيو، 'ڇا اهو پهريون ماڻهو آهي؟' هن جواب ڏنو، 'مون کي خبر ناهي'. ۽ اسان کي ٻڌايو ويو آهي [داؤد بن رضي الدين] اسان کي ٻڌايو آهي [الوليد بن مسلم] [العوزي] مون کي ٻڌايو آهي [اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه] [انس بن مالڪ] کان ته هن چيو ته؛ رسول الله ﷺ جي زماني ۾ ماڻهن کي قحط لڳو هو. پوءِ جڏهن رسول الله ﷺ جمعي جي ڏينهن منبر تي ميڙ کي خطبو ڏئي رهيا هئا ته اوچتو هڪ جبل وارو عرب اٿي بيٺو ۽ چيو: 'يا رسول الله ﷺ، مال تباهه ٿي ويو آهي ۽ اسان جا مائٽ بک ۾ مبتلا آهن'. هن هڪ حديث به چئي جيڪا مٿي ڏنل حديث سان ملندڙ جلندڙ هئي. ۽ ان ۾ هن دعا جو ذڪر ڪيو آهي: 'اللهم حولنا ولا علينا - اي الله، اسان جي چوڌاري مينهن وساءِ ۽ اسان تي نه'. ۽ هن پنهنجي هٿ سان ڪو به اشارو نه ڪيو، جيستائين هن - هڪ ڪڪر - نه ڏٺو، جيستائين مون مديني شهر کي هڪ سوراخ وانگر نه ڏٺو. ۽ وادي قناط هڪ مهيني تائين پاڻي سان وهندو رهيو، ۽ ٻئي پاسي کان ڪو به نه آيو، سواءِ تيز مينهن جي خبر سان. ۽ مون کي [عبدالاعليٰ بن حماد] ۽ [محمد بن ابوبڪر المقدمي] ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [معتمر] ٻڌايو آهي اسان کي [عبيدالله] ٻڌايو آهي [ثابت البناني] کان [انس بن مالڪ] کان، هن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم جمعي تي خطبو ڏنو، پوءِ ماڻهو وٽس آيا ۽ چيائون ته: 'اي الله جا نبي، مينهن هاڻي نه ٿو وسي، وڻ ڳاڙهو ٿي ويا آهن ۽ چوپايو مال مري ويو آهي'. هن حديث پڻ ٻڌائي. ۽ ان ۾ - عبدالاعليٰ جي تاريخ مان - بيان ڪيو ويو آهي؛ 'پوءِ - ڪڪر - مديني کان پکڙجي ويو، جيستائين مينهن نه وسي ۽ آس پاس جي علائقي کي نم ڪري ڇڏيو، جڏهن ته مديني شهر ۾ مينهن جو هڪ ڦڙو به نه وسي. ان کان پوءِ، مون مديني ڏٺو، اهو ظاهر ٿيو ته ان وقت مديني شهر واقعي تاج وانگر هو - ڇاڪاڻ ته مينهن ان کي برابر نم ڪري ڇڏيو هو -'. ۽ اسان کي [ابو ڪريب] اسان کي [ابو اسامة] کان [سليمان بن المغيرة] کان [ثابت] کان [انس] کان بيان ڪيو آهي. ۽ هن وڌيڪ چيو ته: 'پوءِ الله ڪڪرن کي گڏ ڪيو، ۽ اسان ڪجهه دير تائين اتي رهياسين جيستائين مون ڏٺو ته اهو ماڻهو هاڻي پنهنجي گهر وارن ڏانهن وڃڻ کان پاڻ کي روڪي نه سگهيو.' ۽ [هارون بن سعيد العيلي] اسان کي ٻڌايو. [ابن وهب] مون کي [اسامة] کان بيان ڪيو ته [حفص بن عبيدالله بن انس بن مالڪ] ان کان بيان ڪيو آهي؛ ته هن [انس بن مالڪ] کي چوندي ٻڌو ته: 'هڪ عرب - هڪ جبل وارو عرب - جمعي جي ڏينهن رسول الله ﷺ وٽ آيو جڏهن ته پاڻ منبر تي هئا.' هن حديث بيان ڪئي ۽ وڌيڪ چيو ته: 'پوءِ مون ڪڪرن کي هڪ ٻئي کان الڳ ٿيندي ڏٺو جيئن پاڻي ڌوئي ويندو آهي.'