Doa nabi selalu dikabulkan saat meminta hujan turun, menghentikan atau memindah nya di tempat lain

Imam Bukhari : 957

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو ضَمْرَةَ أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيَذْكُرُ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ بَابٍ كَانَ وِجَاهَ الْمِنْبَرِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْمَوَاشِي وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُغِيثُنَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اسْقِنَا اللَّهُمَّ اسْقِنَا اللَّهُمَّ اسْقِنَا قَالَ أَنَسُ وَلَا وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ وَلَا قَزَعَةً وَلَا شَيْئًا وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلَا دَارٍ قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ فَلَمَّا تَوَسَّطَتْ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ قَالَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سِتًّا ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الْآكَامِ وَالْجِبَالِ وَالْآجَامِ وَالظِّرَابِ وَالْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ قَالَ فَانْقَطَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِقَالَ شَرِيكٌ فَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَهُوَ الرَّجُلُ الْأَوَّلُ قَالَ لَا أَدْرِي

اسان کي [محمد] چيو آهي؛ مون کي [ابو دلمرة انس بن عياض] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [سيارڪ بن عبدالله بن ابو نمير] ٻڌايو آهي ته هن [انس بن مالڪ] کي اهو چوندي ٻڌو ته؛ هڪ ماڻهو جمعي جي ڏينهن منبر جي سامهون واري دروازي کان مسجد ۾ داخل ٿيو، جڏهن ته ان وقت رسول الله صلي الله عليه وسلم خطبو ڏئي رهيا هئا. پوءِ اهو شخص رسول الله صلي الله عليه وسلم ڏانهن منهن ڪري چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مال ختم ٿي ويو آهي ۽ رستا ڪٽيا ويا آهن. تنهنڪري الله کان دعا گهرو ته اسان لاءِ مينهن موڪلي!' انس چيو؛ 'پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجا هٿ بلند ڪري دعا گهري: 'يا الله اسان کي مينهن ڏي، يا الله اسان کي مينهن ڏي، يا الله اسان کي مينهن ڏي'. انس پنهنجو قصو جاري رکيو، 'الله جو قسم، ان کان اڳ اسان هڪ به ڪڪر نه ڏٺو هو، چاهي ٿلهو هجي يا پتلو. اسان جي جاءِ ۽ ٽڪري جي وچ ۾ هڪ به گهر يا عمارت نه هئي.' اوچتو ٽڪريءَ تان هڪ ڪڪر ڍال وانگر ظاهر ٿيو. جڏهن اهو آسمان جي وچ تي پهتو ته ڪڪر ٽٽي پيو ۽ مينهن وسڻ لڳو. انس چيو ته، 'الله جو قسم، اسان ڇهن ڏينهن تائين سج نه ڏٺو. پوءِ ايندڙ جمعي تي، اهو شخص ساڳئي دروازي کان واپس آيو ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجو خطبو ڏئي رهيا هئا. پوءِ اهو ماڻهو ان ڏانهن مُڙيو ۽ چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ملڪيت تباهه ٿي وئي آهي ۽ رستا ڪٽيا ويا آهن. تنهن ڪري الله کان مينهن بند ڪرڻ جي دعا گهرو!' انس چيو ته، 'رسول الله صلي الله عليه وسلم پوءِ پنهنجا هٿ بلند ڪري دعا گهري: 'يا الله، اسان جي چوڌاري مينهن وساءِ ۽ اسان کي نقصان نه پهچائي. اي الله، ان کي جبلن، جبلن، پاڻي جي بندن، ڍنڍن، بلند زمينن، ڳُهن جي وادي ۽ انهن هنڌن تي وساءِ جتي وڻ اُڀرن ٿا'. انس چيو ته: 'پوءِ مينهن بند ٿي ويو. پوءِ اسان سج جي روشني ۾ سير لاءِ نڪتاسين'. شرق چيو ته: 'مون انس بن مالڪ کان پڇيو، 'ڇا اهو پهريون ماڻهو آهي؟' انس جواب ڏنو، 'مون کي خبر ناهي'.