Tata cara khutbah jum'at: Rasulullah telah mengajarkan khutbah hajah, yaitu: innal hamda lillaah, nahmaduhu

و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي عَبْدُ الْأَعْلَى وَهُوَ أَبُو هَمَّامٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ ضِمَادًا قَدِمَ مَكَّةَ وَكَانَ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ وَكَانَ يَرْقِي مِنْ هَذِهِ الرِّيحِ فَسَمِعَ سُفَهَاءَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ يَقُولُونَ إِنَّ مُحَمَّدًا مَجْنُونٌ فَقَالَ لَوْ أَنِّي رَأَيْتُ هَذَا الرَّجُلَ لَعَلَّ اللَّهَ يَشْفِيهِ عَلَى يَدَيَّ قَالَ فَلَقِيَهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي أَرْقِي مِنْ هَذِهِ الرِّيحِ وَإِنَّ اللَّهَ يَشْفِي عَلَى يَدِي مَنْ شَاءَ فَهَلْ لَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ أَمَّا بَعْدُ قَالَ فَقَالَ أَعِدْ عَلَيَّ كَلِمَاتِكَ هَؤُلَاءِ فَأَعَادَهُنَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَقَالَ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ وَقَوْلَ السَّحَرَةِ وَقَوْلَ الشُّعَرَاءِ فَمَا سَمِعْتُ مِثْلَ كَلِمَاتِكَ هَؤُلَاءِ وَلَقَدْ بَلَغْنَ نَاعُوسَ الْبَحْرِ قَالَ فَقَالَ هَاتِ يَدَكَ أُبَايِعْكَ عَلَى الْإِسْلَامِ قَالَ فَبَايَعَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى قَوْمِكَ قَالَ وَعَلَى قَوْمِي قَالَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَمَرُّوا بِقَوْمِهِ فَقَالَ صَاحِبُ السَّرِيَّةِ لِلْجَيْشِ هَلْ أَصَبْتُمْ مِنْ هَؤُلَاءِ شَيْئًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَصَبْتُ مِنْهُمْ مِطْهَرَةً فَقَالَ رُدُّوهَا فَإِنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمُ ضِمَادٍ

Eta [Ishaq bin Ibrahim] eta [Muhammad bin Al Mutsanna] esan dizkigu, biak [Al A'la-koak] - [Ibnul Mutsannak] esan zuen - esan dit [Abdul A'la] Abu Hammam dela, esan digu [Dawud] [Amru bin Sa'id]-engandik [Sa'id bin Jubair]-engandik [Ibn Abbas]-engandik hau dela: 'Behin, Dlimam Mekara etorri zen. Azdi Syanu`ah-tik dator, eta ona da ruqyah egiten - irakurketa jakin batzuekin tratatzen - erotuta dagoen edo jinn-ek jotako norbait. Orduan, egun batean, Mekako jende ezjakinak esaten entzun zuen Muhammad erotuta zegoela. Beraz, Dlimadek esan zuen: 'Gizon hau ikusten badut, zorionez, Alak-ek nire eskuen bidez sendatuko du'. Orduan, Dlimadek harengana joan eta esan zion: 'Ene Muhammad, gaixotasun honen gainean ruqyah egiten nuen, eta Alak-ek nire eskuen bidez sendatuko zuen nahi zuena. Zuk nahi al duzu?' Orduan, Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zuen: «Alaren izenean, munduen Jauna naiz, eta munduen Jauna naiz, eta munduen Jauna naiz, eta munduen Jauna naiz». Dlimadek esan zuen: «Errepikatu zure hitzak». Orduan, Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) hiru aldiz errepikatu zuen. Azkenean, Dlimadek esan zuen: «Ehulearen hitzak, aztiaren hitzak eta poetaren hitzak entzun ditut, baina ez ditut inoiz zuk esandako bezalako hitzak entzun, nik ere itsasoan nabigatu dut. Eman iezadazu eskua, zin egingo dizut Islama besarkatzeko». Beraz, leialtasuna zin egin zion. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: «Eta baita zure herriarentzat ere». Dlimadek esan zuen: «Bai, baita nire herriarentzat ere». Handik gutxira, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek Sariyah bidali zuen - operazio jakin batzuetarako esleitutako tropa bereziak -, eta gero Dlimaden herritik igaro ziren. Orduan, tropen komandanteak bere soldaduei galdetu zien: "Herritik zerbait hartu al duzue?". Orduan, gizon batek erantzun zion: "Bai, haien ontzia hartu dut". Beraz, komandanteak esan zuen: "Itzuli ezazue. Dlimaden herria direlako".