حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ وَكَانَ يُغَازِي أَهْلَ الشَّأْمِ فِي فَتْحِ إِرْمِينِيَةَ وَأَذْرَبِيجَانَ مَعَ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَأَفْزَعَ حُذَيْفَةَ اخْتِلَافُهُمْ فِي الْقِرَاءَةِ فَقَالَ حُذَيْفَةُ لِعُثْمَانَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَبْلَ أَنْ يَخْتَلِفُوا فِي الْكِتَابِ اخْتِلَافَ الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فَأَرْسَلَ عُثْمَانُ إِلَى حَفْصَةَ أَنْ أَرْسِلِي إِلَيْنَا بِالصُّحُفِ نَنْسَخُهَا فِي الْمَصَاحِفِ ثُمَّ نَرُدُّهَا إِلَيْكِ فَأَرْسَلَتْ بِهَا حَفْصَةُ إِلَى عُثْمَانَ فَأَمَرَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَسَخُوهَا فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ عُثْمَانُ لِلرَّهْطِ الْقُرَشِيِّينَ الثَّلَاثَةِ إِذَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي شَيْءٍ مِنْ الْقُرْآنِ فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى إِذَا نَسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ رَدَّ عُثْمَانُ الصُّحُفَ إِلَى حَفْصَةَ وَأَرْسَلَ إِلَى كُلِّ أُفُقٍ بِمُصْحَفٍ مِمَّا نَسَخُوا وَأَمَرَ بِمَا سِوَاهُ مِنْ الْقُرْآنِ فِي كُلِّ صَحِيفَةٍ أَوْ مُصْحَفٍ أَنْ يُحْرَقَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ قَالَفَقَدْتُ آيَةً مِنْ الْأَحْزَابِ حِينَ نَسَخْنَا الْمُصْحَفَ قَدْ كُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ بِهَا فَالْتَمَسْنَاهَا فَوَجَدْنَاهَا مَعَ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ{ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ }فَأَلْحَقْنَاهَا فِي سُورَتِهَا فِي الْمُصْحَفِ

Esan digu [Moisesek] Esan digu [Ibrahimek] Esan digu [Ibnu Shihabek] [Anas bin Malikek] esan diola hau: Hudzaifah bin Al Yamani Uthmanera etorri zen aurretik Ahlus Syam-en aurka borrokatu ondoren, hain zuzen ere, Armenia eta Azerbaijan konkistatzean, Irakeko biztanleriarekin batera. Eta gertatu zen Qira'ah-ko haien gatazkak Hudzaifah harritu zuela. Beraz, Hudzaifah-k Uthmani esan zion: "Onartu ummah hau Koranari buruz eztabaidatu aurretik, juduen eta kristauen artean gertatu den gatazka gisa". Azkenean, Uthmanek gutun bat bidali zion Hafshahi esanez: "Mesedez, bidali iezaguzu Koran orria, berehala beste orri batean kopiatu ahal izateko, eta gero berehala itzuliko dizugu". Beraz, Hafshah-ek Uthmani bidali zion. Orduan, Uthmanek Zaid bin Thabit, Abdullah bin Zubair, Sa'id bin Al Ash eta Abdurrahman bin Al Harith bin Hisyami agindu zien beste shuhuf orri batean kopiatzeko. Uthmanek hiru Quraysh-i esan zien: «Zaid bin Thabit-ekin Koranari buruz eztabaida bat baduzue, idatzi Quraish-en hizkuntzan, Korana haien hizkuntzan jaitsi baita». Orduan, agindua bete zuten kopiatzea amaitu arte eta Uthmanek Hafshah-i itzuli zion. Ondoren, Uthmanek Shuhuf batzuk bidali zituen kopiatu ziren herrialde musulmanetako hainbat lekutara, eta Shuhuf-ez gain beste Quran bat erretzeko agindu zien. Ibn Shihabek esan zuen: [Kharijah bin Zaidek] jakinarazi dit [Zaid bin Thabit] esaten entzun zuela: «Surat Al-Ahzab-eko bertso bat galdu genuen kopiatzen ari ginela, eta Ala-ren Mezulariak (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) zuzenean entzun nuen errezitatu zuenean. Beraz, bilatu genuen, eta Khuzaimah bin Thabit Al-Ansarirekin aurkitu genuen». Bertsoa da, 'MINAL MUKMINIINA RIJAALUN SADAQUU MAA 'AAHADUU ALLAAHA 'ALAIHI'. Beraz, Mushhaf-en sartu genuen.