Rasulullah memerintahkan thuma’ninah jika melaksanakan shalat

Imam Muslim : 602

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّلَامَ قَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَصَلَّى كَمَا كَانَ صَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ ثُمَّ قَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا عَلِّمْنِي قَالَ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلَاتِكَ كُلِّهَا حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَاحِيَةٍ وَسَاقَا الْحَدِيثَ بِمِثْلِ هَذِهِ الْقِصَّةِ وَزَادَا فِيهِ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْبِغْ الْوُضُوءَ ثُمَّ اسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ فَكَبِّرْ

Һөйләне миңә [Мөхәммәт бин әл-Мотсанна] беҙгә [Яхъя бин Сәғит] [Ғөбәйҙулла] ул әйтте, миңә [Сәғит бин Әби Сәғит] [атаһы] [Әбү Һүрәйрә] йөҙөнән һөйләне, тип Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсалләм мәсеткә инде,, һуңынан Рәсүлуллаһҡа сәләм бирҙе, шунан һуң Аллаһ Рәсүле сәләмде кире ҡайтарып: «Ҡайтып намаҙ уҡы, сөнки һин әле намаҙ уҡымағанһың», — тине. Шунан теге кеше кире ҡайта, унан элеккесә намаҙ уҡый, шунан пәйғәмбәребеҙгә килеп, сәләм әйтә. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм яуап бирҙе, һуңынан тағы ла: «Ҡайтып, тағы ла намаҙ уҡы, сөнки һин әле намаҙ уҡымағанһың», — тип өс тапҡыр эшләгәнсе. Шунан кеше: «Һине хәҡиҡәт менән Ебәргәнгә ант итәм, мин бынан да яҡшыраҡ эшләй алмайым, өйрәт миңә», — тигән. Ул: «Намаҙ уҡығанда, һуңынан тәкбир уҡы, унан һуң Ҡөрьәндән еңел генә нәмә уҡы, унан һуң рөкүғ хәлендә бертүмәғнинәгә тиклем эйел», — тигән. Һуңынан башыңды рөкүмдән тура торғансы күтәр, унан сәждә хәлендә булғансы сәждә ҡыл, унан сәждә хәлендә булғансы күтәр, шунан бөтә намаҙҙарыңда ла шулай эшлә». - һәм беҙгә [Ибнү Нумайр] һөйләне беҙгә [атайым] ул әйтте, беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ] [Сәғит бин Әби Сәғит] [Әбү Һүрәйрә]-нән һөйләне 'бер кеше мәсеткә инде, һуңынан намаҙ уҡыны, ә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи васаллам мөйөшөндә был, хәйләһи васаллам мөйөшөндә был'. тип өҫтәне: «Намаҙ уҡығанда, тәһәрәтте тамамлағыҙ, ҡиблаға йөҙ менән ҡарағыҙ, тәкбир ҡылығыҙ».