Rasulullah memerintahkan thuma’ninah jika melaksanakan shalat

Imam Tirmidzi : 279

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَصَلَّى كَمَا كَانَ صَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مِرَارٍ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا فَعَلِّمْنِي فَقَالَ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِمَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا وَافْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلَاتِكَ كُلِّهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رَوَى ابْنُ نُمَيْرٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَرِوَايَةُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَصَحُّ وَسَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ قَدْ سَمِعَ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَرَوَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ اسْمُهُ كَيْسَانُ وَسَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ يُكْنَى أَبَا سَعْدٍ وَكَيْسَانُ عَبْدٌ كَانَ مُكَاتَبًا لِبَعْضِهِمْ

беҙгә [Мөхәммәт бин Басыйәр] әйткән; беҙгә [Яхъя бин Сәғит Әл-Ҡаттан] әйткән; беҙгә [Өбәйҙуллаһ бин Ғүмәр] әйткән; миңә [Сәғит бин Әбү Сәғиттән] [атаһынан] [Әбү Һүрәйрәнән] хәбәр итте, ул әйтте; Мәсеткә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм инде. Шунан бер кеше инеп намаҙ уҡыны, шунан һуң килеп пәйғәмбәребеҙгә сәләм бирҙе. Ул һуңынан сәләмгә яуап биреп: «Ҡайтып намаҙ уҡы, ысынында һин әле намаҙ уҡымағанһың!» һуңынан кеше ҡайтып, үҙе кеүек намаҙ уҡыны, шунан һуң килеп, пәйғәмбәребеҙгә сәләм бирҙе. Ул шунан сәләмгә яуап бирҙе, шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уға: «Ҡайтып намаҙ уҡы, ысынында һин әле намаҙ уҡымағанһың!» тик кеше быны өс тапҡыр ҡабатлағансы, унан һуң Аллаһ Рәсүленә: «Һине хаҡлыҡ менән Ебәргән Зат менән ант итәм, мин былай ғына намаҙҙы дөрөҫ уҡый алмайым, шуға күрә миңә өйрәт!» Ул шулай уҡ: «Әгәр ҙә намаҙ уҡып торһаң, тәкбир әйт», — тигән. Шунан һуң үҙегеҙгә уҡыу өсөн еңел булған Ҡөрьәнде уҡығыҙ, унан һуң туманинә менән баш эйегеҙ - тынысланығыҙ һәм тулыһынса тура торғансы тағы ла тороп баҫығыҙ. Шунан һуң тумағнинә менән сәждә ҡыл һәм тороп - ултыр - тулыһынса тура торғансы. Бөтә доғаларығыҙ өсөн шулай эшләгеҙ». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Ул әйтте; ' [Ибн Нумайр] шулай уҡ был хәҙисте [Өбәйҙулла бин Ғүмәрҙән] [Сәғит Әл Мәҡбүриҙән] [Әбү Һөрәйрәнән] һөйләгән, тик унда Әбү Һөрәйрәнән телгә алмай. Ә Ғабдулла бин Ғүмәрҙән Яхъя бин Сәғиттең тарихы дөрөҫөрәк. Шул арала Сәғит Әл Мәҡбүри был хәҙисте Әбү Һөрәйрәнән ишеткән, ул уны атаһынан, Әбү Һөрәйрәнән риүәйәт иткән. Әбү Сәғит Әл Мәҡбүриҙең исеме – Ҡайсан. Ә Сәғит Әл Мәҡбүригә Әбү Сәғд ҡушаматы бирелгән. Ҡайсандар элек үҙҙәрен азат иткән ҡолдар араһында була торғайны - йолом аша-'.