حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ وَأُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ وَاللَّفْظُ لِأُمَيَّةَ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بَرَكُوا عَلَى الرُّكَبِ فَقَالُوا أَيْ رَسُولَ اللَّهِ كُلِّفْنَا مِنْ الْأَعْمَالِ مَا نُطِيقُ الصَّلَاةَ وَالصِّيَامَ وَالْجِهَادَ وَالصَّدَقَةَ وَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيْكَ هَذِهِ الْآيَةُ وَلَا نُطِيقُهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَقُولُوا كَمَا قَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا بَلْ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ فَلَمَّا اقْتَرَأَهَا الْقَوْمُ ذَلَّتْ بِهَا أَلْسِنَتُهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي إِثْرِهَا { آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ } فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ نَسَخَهَا اللَّهُ تَعَالَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ } قَالَ نَعَمْ { وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ } قَالَ نَعَمْ

Esan dit [Muhammad bin Minhal adl-Dlarir] eta [Umayyah bin Bistham al-Aisyi] eta lafazh Umayyahrena dela, biek esan zuten, esan digu [Yazid bin Zurai'] esan digula [Rauh] - hain zuzen ere, Ibn al-Qasim- [al-Ala'-rengandik] [bere aitagandik] [Abu Hurairah-rengandik] esan zuen: 'Alaren Mezulariaren bertso hau errebelatu zitzaionean, sallallaahu 'alaihi wasallam: '-Alarena da zeruan eta lurrean dagoen guztia. Eta zure bihotzean dagoena erditzen baduzu edo ezkutatzen baduzu, Ala-k kontuak kitatuko dizkizu zure ekintzengatik. Beraz, Ala-k nahi duena barkatzen du eta nahi duena zigortzen du; eta Ala gauza guztien gaineko Ahalguztiduna da-' -Qs. al-Baqarah: 284- ' Abu Hurairah-ek esan zuen: 'Orduan, gai hau astuna iruditu zitzaien Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en lagunei, beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-engana joan eta ibilgailuan agurra egin zioten, esanez: 'Oi Rasulullah, otoitza, baraua, jihada eta limosna egiteko gai ez garen ekintzen zama eman digute. Izan ere, bertso hau errebelatu zaizu, eta ezin dugu egin! Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Liburuko Jendeak esaten duen bezala esan nahi al duzue, esan aurretik, 'Entzun genuen eta desobeditu genuen', baina esan, 'Entzun genuen eta obeditu genuen, Barkatu gure Jauna eta Zuregana dator itzulera'. Erantzun zuten: 'Entzun genuen eta obeditu genuen, barkatu gure Jauna, eta Zuregana dator itzulera'. Jendeak irakurri zuenean, haien hitzek makurtu egin zuten, eta orduan Ala-k ondoren errebelatu zuen: «- Mezulariak bere Jaunak errebelatu zion Koranean sinetsi zuen, eta sinesten dutenek ere bai. Denek sinesten dute Ala-rengan, Bere aingeruengan, Bere liburuengan eta Bere mezulariengan. -Esan zuten-, 'Ez dugu bereizketarik egiten Bere mezularien artean', eta esan zuten: 'Entzuten dugu eta obeditzen dugu'. -Otoitz egin zuten-, 'Barkatu, gure Jauna, eta Zuri dagokizu itzulera'. -Galdera al-Baqarah: 285-. Hori egin zutenean, Ala-k ezabatu egin zuen, eta gero errebelatu zuen: '-Alak ez dio inori zamarik jartzen bere gaitasunaren arabera izan ezik. Saria jasotzen du ahalegintzen den egintza onetatik eta zigorra jasotzen du egiten duen gaiztakeriatik. -Otoitz egin zuten-: 'Gure Jauna, ez gaitzazu zigortu ahazten badugu edo errudun bagara-'. Ala-k erantzun zuen: 'Bai'. '-Gure Jauna, ez jarri zama astun bat gure aurrekoei ezarri zenien bezala-'. Ala-k erantzun zuen: 'Bai'. «-Ene Jauna, ez jasan guregatik guk jasan ezin duguna-» Ala-k erantzun zuen: «Bai». «-Barkatu iezaguzu, mesedez; barkatu iezaguzu; eta erruki izan gurekin. Zu zara gure Laguntzaile, beraz, lagundu iezaguzu sinesgabeen aurka». -Galdera al-Baqarah: 286-. Ala-k erantzun zuen: «Bai».