Nabi mengajak Abu Thalib mengucapkan syahadat, namun dia enggan

इमाम मुस्लिम : 35

و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَاللَّهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ صَالِحٍ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَتَيْنِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ وَيَعُودَانِ فِي تِلْكَ الْمَقَالَةِ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ مَكَانَ هَذِهِ الْكَلِمَةِ فَلَمْ يَزَالَا بِهِ

आणि मला [हर्मुलाह बिन याह्या अत-तुजीबी] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [अब्दुल्ला बिन वहाब] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: मला [यूनुस] यांनी [इब्न शिहाब] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: मला सांगितले [सईद बिन अल-मुसय्यब] यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] सांगितले की, "अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, यांनी अबू तालिब यांना त्यांच्या मृत्यूच्या वेदनांमध्ये भेटले. तेथे अबू जहल आणि अब्दुल्ला बिन अबू उमय्या बिन मुगिरा देखील उपस्थित होते. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: 'काका! दोन साक्ष्यांची घोषणा करा; मी अल्लाहसमोर तुमच्यासाठी साक्ष देईन.' तेव्हा अबू जहल आणि अब्दुल्ला बिन अबू उमय्या यांनी मध्येच अडवून विचारले, 'अरे अबू तालिब, तू अब्दुल मुत्तलिब यांचा धर्म सोडू शकतोस का?' अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, यांनी आशा सोडली नाही, तर त्यांना दोन साक्षी वाक्ये म्हणायला शिकवत राहिले, ती वारंवार त्यांना परत परत सांगत. मग अबू طالب यांनी त्यांना त्यांच्या अंतिम शब्दात उत्तर दिले की ते अब्दुल मुत्थलিব यांच्या धर्मावरच राहतील, आणि शहादा पठण करण्यास नकार दिला. त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "अल्लाहुने, मी तुझ्यासाठी अल्लाहकडे क्षमा मागणार आहे," त्यावर अल्लाहने हा आयत अवतरित केला: "(पैगंबर आणि मुमिनांसाठी अल्लाहशिवाय इतरांना सामील करणाऱ्या लोकांसाठी, जरी ते त्यांचे नातेवाईक असले तरी, क्षमा मागणे परवानगी नाही, जेव्हा त्यांना हे स्पष्ट झाले की असे बहुदेववादी जहन्नमचे लोक आहेत)" (सूरह तौबा: 113). मग अल्लाहने अबू तालिबच्या प्रकरणाबद्दल आपले शब्द अवतरित केले: '(खरोखर, हे मुहम्मद, तुम्हाला ज्याला तुम्ही प्रेम करता त्याला इस्लामकडे मार्गदर्शन करण्याची ताकद नाही, परंतु अल्लाहच त्याला मार्गदर्शन करतो ज्याला तो इच्छितो, आणि त्याला चांगले माहित आहे की इस्लामकडे मार्गदर्शन होण्यासाठी इच्छुक कोण आहेत)' (कुरआन 28:56). आणि हे आम्हाला [इशाक इब्न इब्राहिम] आणि [अब्द इब्न हुमैद] यांनी सांगितले, ज्यांनी दोघांनीही म्हटले: हे आम्हाला [अब्दुर्रज़्ज़ाक] यांनी सांगितले, ज्यांनी ते आम्हाला [मअमर] यांच्याकडून सांगितले. (दुसऱ्या आवृत्तीत असे नमूद आहे) आणि आम्हाला [हसन अल-हुलवानी] आणि [अब्द बिन हुमैद] यांनी सांगितले, दोघांनीही म्हटले: आम्हाला [या'कूब]—म्हणजेच इब्न इब्राहिम बिन सा'द—यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून] [शालिह] यांच्याकडून सांगितले, दोघेही [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, अशाच प्रेषण साखळीसह. तथापि, शालिह यांची हदीस त्यांच्या म्हणण्याने संपते, 'मग अल्लाहने त्याबद्दल आपली आयत नाझिल केली,' आणि त्यांनी त्या दोन आयतींचा उल्लेख केला नाही. आणि त्यांनी त्यांच्या हदीसमध्ये, 'आणि दोघांनीही तीच शब्दं पुन्हा सांगितली,' असे सांगितले; मअमर यांच्या हदीसमध्ये हा वाक्यप्रयोग त्याऐवजी वापरला गेला आहे. आणि दोघेही त्यावरच कायम राहिले."