Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan
Imam Bukhari : 4435
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَيَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ عَلِمَ شَيْئًا فَلْيَقُلْ بِهِ وَمَنْ لَمْ يَعْلَمْ فَلْيَقُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ فَإِنَّ مِنْ الْعِلْمِ أَنْ يَقُولَ لِمَا لَا يَعْلَمُ اللَّهُ أَعْلَمُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنْ الْمُتَكَلِّفِينَ }وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ الدُّخَانِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا قُرَيْشًا إِلَى الْإِسْلَامِ فَأَبْطَئُوا عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَيْهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ فَحَصَّتْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْجُلُودَ حَتَّى جَعَلَ الرَّجُلُ يَرَى بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ دُخَانًا مِنْ الْجُوعِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ }قَالَ فَدَعَوْا{ رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ أَنَّى لَهُمْ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ }أَفَيُكْشَفُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ فَكُشِفَ ثُمَّ عَادُوا فِي كُفْرِهِمْ فَأَخَذَهُمْ اللَّهُ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ }
Ekɛɛ wɔ [Qutaibah bin Sa’id] Ekɛɛ wɔ [Jarir] kɛjɛ [Al A’masy] kɛjɛ [Abu Dluha] kɛjɛ [Masruq] ekɛɛ; Beni mikɛ [Abdullah bin Mas’ud] kpe lɛ, ekɛɛ; Mɔ fɛɛ mɔ ni le nɔ ko lɛ, ekɛɛ nɔ ni ele. Ni mɔ fɛɛ mɔ ni leee lɛ, ekɛɛ akɛ Allah le jogbaŋŋ. Akɛni eji nilee fã beni eleee lɛ hewɔ lɛ, ekɛɛ; 'Allah le jogbaŋŋ'. Allah Azza wa Jalla kɛɛ Gbalɔ lɛ akɛ: Kɛɛmɔ -O Muhammad-: ‘Mibiɛɛ bo nyɔmɔwoo ko yɛ mi da’wah lɛ he ni mijeee mɛi ni feɔ nibii lɛ ateŋ mɔ kome. -Shaad: 86-. Ni makɛɛ bo Mist lɛ he sane, lɛɛlɛŋ, Allah bɔfo (toiŋjɔlɛ kɛ jɔɔmɔi ahi enɔ) tsɛ Quraishbii lɛ koni amɛkpɛlɛ Islam nɔ, shi ekɛ ekpɛlɛmɔ lɛ shwie sɛɛ. No hewɔ lɛ, Gbalɔ lɛ sɔle akɛ: O Allah, ye obua mi ni mikɛ amɛ akpee kɛtsɔ hɔmɔ afii kpawo ni oootsu amɛ tamɔ Yusuf afii kpawo lɛ nɔ. No hewɔ lɛ, hɔmɔ ni ye afii babaoo lɛ tutua amɛ aahu kɛyashi amɛye gbohii kɛ hewolo. Amɛteŋ mɔ kome na akɛ afua kã ekɛ ŋwɛi teŋ yɛ hɔmɔ ni yeɔ lɛ lɛ hewɔ. Allah Azza Wa Jalla kɛɛ: No hewɔ lɛ mɛmɔ gbi ni ŋwɛi kɛ afua diɛŋtsɛ ni baaha adesai anɔ lɛ baaba lɛ. Enɛ ji toigbalamɔ ni yeɔ mɔ awui. -Adafitswaa: 10-11-. Abdullah kɛɛ akɛ; no hewɔ lɛ amɛsɔle akɛ: ‘Wɔ-Nuŋtsɔ, jiemɔ piŋmɔ nɛɛ yɛ wɔnɔ. Anɔkwale, wɔbaahe wɔye’. Te amɛaafee tɛŋŋ amɛkpɛlɛ kɔkɔbɔɔ lɛ nɔ, beni bɔfo ko eba amɛŋɔɔ ni ekɛ shishitsɔɔmɔ ha lɛ, no sɛɛ lɛ amɛtsi amɛhe kɛjɛ ehe ni amɛkɛɛ: ‘Eji mɔ ko ni kpɛlɛɔ tsɔɔmɔi anɔ -kɛjɛɔ gbɔmɛi krokomɛi adɛŋ- ni eji shwilafo hu. Anɔkwale -kɛji- Wɔbaajie piŋmɔ lɛ kɛjɛ mli yɛ fioo mli lɛ, anɔkwale mli lɛ obaaku osɛɛ -okpoo-. -Adafitswaa: 12-15-. Ani abaakpa amɛtoigbalamɔ lɛ yɛ Kojomɔ Gbi lɛ nɔ? Ibn Mas’ud kɛɛ akɛ; No hewɔ lɛ toigbalamɔ lɛ kpa, shi amɛku amɛsɛɛ amɛtee hemɔkɛyeli ni bɛ mli ekoŋŋ. Kɛyashi Allah kpata amɛhiɛ yɛ Badr ta lɛ mli taakɛ Ekɛɛ: '-Nyɛkaia- gbi-ni- Wɔkɛ tsɔne ni tsii tswa amɛ lɛ. Anɔkwale, Wɔji Nyɔmɔwoo Halɔi’. -Adafitswaa Dukhan: 16-.