Imam Bukhari : 4306
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ هُوَ ابْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدَبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنَا أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ فَابْتَعَثَانِي فَانْتَهَيْنَا إِلَى مَدِينَةٍ مَبْنِيَّةٍ بِلَبِنِ ذَهَبٍ وَلَبِنِ فِضَّةٍ فَتَلَقَّانَا رِجَالٌ شَطْرٌ مِنْ خَلْقِهِمْ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ وَشَطْرٌ كَأَقْبَحِ مَا أَنْتَ رَاءٍ قَالَا لَهُمْ اذْهَبُوا فَقَعُوا فِي ذَلِكَ النَّهْرِ فَوَقَعُوا فِيهِ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَيْنَا قَدْ ذَهَبَ ذَلِكَ السُّوءُ عَنْهُمْ فَصَارُوا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَا لِي هَذِهِ جَنَّةُ عَدْنٍ وَهَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَا أَمَّا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَانُوا شَطْرٌ مِنْهُمْ حَسَنٌ وَشَطْرٌ مِنْهُمْ قَبِيحٌ فَإِنَّهُمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا تَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهُمْ
Esan zigun [Muammalek], hain zuzen ere, Ibn Hishamek esan zigun [Isma'il bin Ibrahimek] esan zigun ['Auf] esan zigun [Abu Rajak'] esan zigun [Samurah bin Jundab radliallahu 'anhu] esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Bart bi pertsona -gonbidatu- bisitatu ninduten -nire amets batean- eta urrezko eta zilarrezko hiri batera eraman ninduten. Han gizon batzuk ezagutu genituen, eta haien gorputzaren erdia oso ederra zirudien, inoiz ikusi dituzun gizakirik ederrenen antzera. Eta gorputzaren beste erdia, inoiz ikusi duzun gizakirik okerrenaren bezain itsusia da. Bi gonbidatuek biei esan zien: Joan ibaian bainatzera. Beraz, ibaian bainatu eta gero guregana itzuli ziren. Haien itsuskeria desagertu egin zen eta orain benetan ederrak ziren. Nire gonbidatuek esan zidaten: 'Lehenengoa -ikusten duzuenez- Adn-en paradisua da eta hori da zuen lekua'. Orduan esan zuten; erdi ederrak eta erdi itsusiak direnak, berriz, egintza onak eta txarrak nahasten dituztenak dira, baina Ala-k barkatzen die».