حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ يُحَدِّثُ قَالَ ابْتَاعَ أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ رَحْلًا فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ قَالَ فَسَأَلَهُ عَازِبٌ عَنْ مَسِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُخِذَ عَلَيْنَا بِالرَّصَدِ فَخَرَجْنَا لَيْلًا فَأَحْثَثْنَا لَيْلَتَنَا وَيَوْمَنَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ ثُمَّ رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ فَأَتَيْنَاهَا وَلَهَا شَيْءٌ مِنْ ظِلٍّ قَالَ فَفَرَشْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرْوَةً مَعِي ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ قَدْ أَقْبَلَ فِي غُنَيْمَةٍ يُرِيدُ مِنْ الصَّخْرَةِ مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَسَأَلْتُهُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ أَنَا لِفُلَانٍ فَقُلْتُ لَهُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ لَهُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً مِنْ غَنَمِهِ فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ قَالَ فَحَلَبَ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ وَمَعِي إِدَاوَةٌ مِنْ مَاءٍ عَلَيْهَا خِرْقَةٌ قَدْ رَوَّأْتُهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ ارْتَحَلْنَا وَالطَّلَبُ فِي إِثْرِنَا قَالَ الْبَرَاءُ فَدَخَلْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ عَلَى أَهْلِهِ فَإِذَا عَائِشَةُ ابْنَتُهُ مُضْطَجِعَةٌ قَدْ أَصَابَتْهَا حُمَّى فَرَأَيْتُ أَبَاهَا فَقَبَّلَ خَدَّهَا وَقَالَ كَيْفَ أَنْتِ يَا بُنَيَّةُ

[Ahmad bin 'Uthmanek] esan zigun [Syuraih bin Maslamak] esan zigun [Ibrahim bin Yusufek] [bere aitagandik] [Abu Ishaqek] esan zuen: [Al Bara'k] istorio bat kontatzen entzun nion, esan zuen; Abu Bakr-ek zela multzo bat erosi zien 'Azibi eta nik zelak berarekin eraman nituen. -Berak -Al Bara'- jarraitu zuen; - Beraz, 'Azibek galdetu zion Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en hijrah bidaiari buruz. Abu Bakr-ek esan zuen: 'Behaketak egin genituen gauez irtetea erabaki genuen arte, gero gure bidaia bizkortu genuen gau eta egunez, azkenean eguerdian harkaitz handi bat agertu zitzaigun arte. Orduan harkaitzera iritsi ginen eta aterpe bat zegoen. Beraz, gamelu-larruzko oihala zabaldu nuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamentzat, eta gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek gainean lo egin zuen. Une batez alde batera egin nuen ingurua behatzeko eta artzain esklabo bat topatu nuen, bere ahuntza harkaitz aldera eramaten ari zena, guk nahi genuen bezala aterpe hartzeko. Galdetu nion: "Norena zara, esklabo?", erantzun zuen artzain esklaboak; "Nik halakoarena naiz". Berriro galdetu nion: "Zure ahuntzak esnea ematen al du?", erantzun zuen artzainak: "Bai". Berriro galdetu nion: "Esnea ateratzeko prest al zaude?". "Bai" erantzun zidan. Beraz, bere ahuntzetako bat hartu zuen eta nik esan nion: "Garbitu titiburuak -hauts, larru eta zikinkeriatik-". Abu Bakr-ek jarraitu zuen; Orduan, artzainak esne pixka bat estutu eta edalontzi batean jarri zuen, eta nik Allahren Mezulariarentzat (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) prestatu nuen ontzi txikia ekarri nuen. Beraz, ura bota nion esneari hoztu zedin hondoan eta gero esnea Profetari eraman nion, sallallaahu 'alaihi wasallam. Esaten nion: "Edan, Allahren Mezularia". Beraz, Ala-ren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) edan zuen bertatik ase arte. Gero, gure bidaia jarraitu genuen, gure bila zebiltzanek gure urratsetan jarraitzen ziguten bitartean. Al-Bara'-k esan zuen: Abu Bakrrekin sartu nintzen bere familiarekin elkartzeko, eta han gertatu zen 'Aisha (Ala pozik egon bedi berarekin), bere alaba, sukarrarekin etzanda zegoela. Bere aita musukatzen ikusi nuen eta gero esaten: 'Zer moduz, alaba?'