Setiap harta rampasan perang dibagi secara adil setelah kemenangan

Imam Bukhari : 3992

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ حُنَيْنٍ أَقْبَلَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ وَغَيْرُهُمْ بِنَعَمِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةُ آلَافٍ وَمِنْ الطُّلَقَاءِ فَأَدْبَرُوا عَنْهُ حَتَّى بَقِيَ وَحْدَهُ فَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يَخْلِطْ بَيْنَهُمَا الْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ فَنَزَلَ فَقَالَ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ فَأَصَابَ يَوْمَئِذٍ غَنَائِمَ كَثِيرَةً فَقَسَمَ فِي الْمُهَاجِرِينَ وَالطُّلَقَاءِ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَتْ شَدِيدَةٌ فَنَحْنُ نُدْعَى وَيُعْطَى الْغَنِيمَةَ غَيْرُنَا فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَذْهَبُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ تَحُوزُونَهُ إِلَى بُيُوتِكُمْ قَالُوا بَلَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ وَقَالَ هِشَامٌ قُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَأَنْتَ شَاهِدٌ ذَاكَ قَالَ وَأَيْنَ أَغِيبُ عَنْهُ

Sinabi sa amin [Muhammad bin Basyar] Sinabi sa amin [Mu'adz bin Mu'adz] Sinabi sa amin [Ibn Aun] mula kay [Hisyam bin Zaid bin Anas bin Malik] mula kay [Anas bin Malik] radiallahu 'anhu, aniya, noong digmaan sa Hunain, ang mga Hawazin, Ghatafan at iba pa ay dumating kasama ang kanilang mga kamelyo at maliliit na bata. Samantala, ang mga sundalo ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay umabot sa sampung libo kasama ang mga bilanggo na pinalaya. Ngunit pagkatapos ay umatras sila nang magulo hanggang sa siya ay naiwan na mag-isa. Sa oras na iyon ay gumawa siya ng dalawang malinaw na tawag. Lumingon siya sa kanyang kanan at sinabi: "O lahat ng Ansar"! sumagot sila: "Sige, Sugo ng Allah, maging masaya kayo, kami ay laging tapat sa inyo." Pagkatapos ay lumingon siya sa kanyang kaliwa at sinabi: "O lahat ng Ansar!" "Sige, tinutupad namin ang iyong panawagan, O Sugo ng Allah, maging masaya kayo at kami ay palaging magiging tapat sa inyo." Sumagot ang mga Ansar, at nang panahong iyon ay nakasakay siya sa isang puting bighal, pagkatapos ay bumaba siya at nagsabi: "Narito ako, isang lingkod ni Allah at ng Kanyang Sugo". Sumagot ang tribo ng mga Ansar: "Kung kami ay tatawagin sa isang kagipitan, ngunit ang ghanimah ay ibigay sa ibang tao bukod sa amin?" Natahimik sila. Nagpatuloy ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "O mga Ansar, hindi ba kayo masisiyahan kung ang mga tao ay sumama sa mundo habang kayo ay bumalik kasama ang Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wasallam at dinala ninyo siya sa inyong mga tahanan?" "Oo nga," sagot nila. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Kung ang mga tao ay tatawid sa isang lambak at ang mga Ansar ay tatawid sa isang lambak, tiyak na pipiliin ko ang dalisdis na tinatahak ng mga Ansar." At sinabi ni Hisham, "Sinabi ko: "O Abu Hamzah, at nasaksihan ninyo ang pangyayaring ito?" Sumagot siya: "Kung gayon, saan ako mapupunta kung wala ako sa kanya?"