حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوتِرُ بِتِسْعِ رَكَعَاتٍ ثُمَّ أَوْتَرَ بِسَبْعِ رَكَعَاتٍ وَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ الْوِتْرِ يَقْرَأُ فِيهِمَا فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَرَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى الْحَدِيثَيْنِ خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو مِثْلَهُ قَالَ فِيهِ قَالَ عَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ يَا أُمَّتَاهُ كَيْفَ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَخْبِرِينِي عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ صَلَاةَ الْعِشَاءِ ثُمَّ يَأْوِي إِلَى فِرَاشِهِ فَيَنَامُ فَإِذَا كَانَ جَوْفُ اللَّيْلِ قَامَ إِلَى حَاجَتِهِ وَإِلَى طَهُورِهِ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ يُخَيَّلُ إِلَيَّ أَنَّهُ يُسَوِّي بَيْنَهُنَّ فِي الْقِرَاءَةِ وَالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ ثُمَّ يُوتِرُ بِرَكْعَةٍ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ يَضَعُ جَنْبَهُ فَرُبَّمَا جَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ ثُمَّ يُغْفِي وَرُبَّمَا شَكَكْتُ أَغْفَى أَوْ لَا حَتَّى يُؤْذِنَهُ بِالصَّلَاةِ فَكَانَتْ تِلْكَ صَلَاتُهُ حَتَّى أَسَنَّ لَحُمَ فَذَكَرَتْ مِنْ لَحْمِهِ مَا شَاءَ اللَّهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

Esan digu [Muhammad bin Isma'ilek] [Hammad, hots, Ibn Salamahk] [Muhammad bin 'Amru]-rengandik [Muhammad bin Ibrahim]-rengandik [Alqomah bin Waqqosh]-rengandik [Aisyah radliallahu 'anha]-rengandik esan digu Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bederatzi rak'ah-ko witr otoitza egiten zuela, eta gero zazpi rak'ah-ko witr eta bi rak'at-eko witr otoitza ere egiten zuela eserita zegoen bitartean, bi rak'at-etan irakurtzen zuela -Al Fatihah eta Surah-, makurtu nahi bazuen, zutitu, makurtu eta ahozpeztu egiten zela'. Abu Daudek esan zuen: 'Goiko bi hadith-ak [Khalid bin Abdullah Al Wasithi-k ere kontatu zituen [Muhammad bin 'Amru]-rengandik, goiko hadith-ean bezala, Alqamah bin Waqash-ek esan zuen: 'Ama, nola otoitz egin ditzake bi rak'ah?' gero, hadith-aren esanahia adierazi zuen. [Wahb bin Baqiyah-ek] [Khalid-engandik] esan zigun. Eta beste bide batetik kontatua, [Ibn Al Mutsanna-k] esan zigun [Abdul A'la-k] [Hisyam-ek] [Al Hasan-engandik] [Sa'd bin Hisham-engandik] esan zigun: 'Medinara iritsi nintzen, gero [Aisha]rekin elkartu nintzen eta esan nion: 'Mesedez, esadazu Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-en otoitzei buruz!'. Hark erantzun zuen: 'Egia esan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Isha otoitza errezatzen zuen jendearekin -kongregazioan-, gero oheratu eta lo egiten zuen, gauerdia zenean, jaiki, gero defekatu, purifikatu eta abluzioa egiten zuen', ondoren meskitan sartu eta zortzi rak'ah errezatu zituen, bururatu zitzaidan -iraupena- berdintzen zuela irakurtzean, makurtzean eta prostrazioan. Gero rak'ah bat egin zuen. Witr-aren ondoren, bi rak'ah egiten ditu eserita, eta ondoren saihetsen gainean etzanda jartzen da. Bilal otoitz egiteko deia egitera etorri zenean, harrituta geratu zen -agian zalantzan jartzen dut benetan harrituta zegoen ala ez- Bilalek otoitz egiteko deia egin zuen arte. Horrela otoitz egin zuen sallallaahu 'alaihi wasallam profetak zahartu eta gizendu arte'. Aisyah-ek esan zuen bere obesitatea Alaren nahia zela...' orduan narratzaileak haditha jarraitu zuen.