Imam Abu Dawud : 1147
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوتِرُ بِتِسْعِ رَكَعَاتٍ ثُمَّ أَوْتَرَ بِسَبْعِ رَكَعَاتٍ وَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ الْوِتْرِ يَقْرَأُ فِيهِمَا فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَرَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى الْحَدِيثَيْنِ خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو مِثْلَهُ قَالَ فِيهِ قَالَ عَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ يَا أُمَّتَاهُ كَيْفَ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَخْبِرِينِي عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ صَلَاةَ الْعِشَاءِ ثُمَّ يَأْوِي إِلَى فِرَاشِهِ فَيَنَامُ فَإِذَا كَانَ جَوْفُ اللَّيْلِ قَامَ إِلَى حَاجَتِهِ وَإِلَى طَهُورِهِ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ يُخَيَّلُ إِلَيَّ أَنَّهُ يُسَوِّي بَيْنَهُنَّ فِي الْقِرَاءَةِ وَالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ ثُمَّ يُوتِرُ بِرَكْعَةٍ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ يَضَعُ جَنْبَهُ فَرُبَّمَا جَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ ثُمَّ يُغْفِي وَرُبَّمَا شَكَكْتُ أَغْفَى أَوْ لَا حَتَّى يُؤْذِنَهُ بِالصَّلَاةِ فَكَانَتْ تِلْكَ صَلَاتُهُ حَتَّى أَسَنَّ لَحُمَ فَذَكَرَتْ مِنْ لَحْمِهِ مَا شَاءَ اللَّهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
A tene na e [Mohammad bin Isma’il] ti tene na e [Hammad so ti tene Ibn Salamah] so alondo na [Mohammed bin ‘Amru] so alondo na [Mohammed bin Ibrahim] so alondo na [Alqomah bin Waqqosh] so alondo na [Aisyah radliallahu ‘anha] so ayeke lani Watokua ti Nzapa so lo tokua na lo. ti rak’ah gumbaya, na pekoni lo sambela nga witr ti rak’ah mbasambala na rak’at use na peko ti witir so lo sala na ngoi so lo duti, na yâ ti rak’at use so kue lo diko -Al Fatihah na Surah-, tongana lo ye ti kuku na sese, na pekoni lo londo na pekoni lo kuku na sese na lo kuku na sese’. Abu Daud atene; ‘A-hadith use so ayeke na nduzu ge ayeke nga [Khalid bin Abdullah Al Wasithi] so alondo na [Muhammad bin ‘Amru] tongana ti so a-hadith so ayeke na nduzu ge, na yâ ti hadith so Alqamah bin Waqash atene; ‘O mama, tongana nyen la lo lingbi ti sambela rakâh use?’ na pekoni lo fa nda ti hadith ni’. A tene na e [Wahb bin Baqiyah] so alondo na [Khalid]. Na a fa pekoni na mbeni lege nde, a tene na e [Ibn Al Mutsanna] a tene na e [Abdul A’la] a tene na e [Hsyam] ti [Al Hasan] ti [Sa’d bin Hisham] lo tene; ‘Mbi si na Médine, na pekoni mbi tingbi na [Aisha] na mbi tene; ‘Pardon, fa na mbi tënë ti asambela ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam!’. Lo kiri tënë; ‘Biani, Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam ayeke sala ka sambela ti Isha na azo -na yâ ti bungbi-, na pekoni lo gue na ndo ti lango na lo lango, tongana a si na midi, lo londo, na pekoni lo zia bongo, lo sukula tele ti lo na lo sala ablution’ - na pekoni lo lï na yâ ti mosquée ni na lo sala ni, lo sala e rakquah ti si na osio’. dikongo mbeti ti lo, kukungo na sese nga na kukungo na sese. Na pekoni lo witr mbeni rak’ah oko. Na peko ti witr, lo yeke sara rakâh use na ngoi so lo yeke duti, na pekoni lo yeke lango na ndo ti akamba ti tere ti lo. Na ngoi so Bilal aga ti mû iri ti sambela ti sambela, lo pika kate ti lo - peut-être mbi yeke na kite so lo yeke biani na kota nzara ti sambela wala pëpe - juska Bilal amû iri ti sambela ti sambela. A yeke tongaso si Prophète sallallahu ‘alaihi wasallam asambela juska lo ga mbakoro na lo ga kota.’ Aisyah atene so kota ti lo ayeke ye so bê ti Allah aye...’ na pekoni, zo ti fango mbaï ni angbâ ti fa hadith ni.