Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 4021

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُقَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَسْنَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَمُرْنَا بِأَشْيَاءَ نَأْخُذُ بِهَا وَنَدْعُو إِلَيْهَا مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا لِلَّهِ خُمْسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ

ነጊሩና ኣሎ [ሱሌማን ቢን ሓርብ] ነጊሩና ኣሎ [ሓመድ ቢን ዛይድ] ካብ [ኣቡ ጀምራ] ኢሉ፤ [ኢብን ዓባስ] ክብል ሰሚዐ፤ ካብ ዓብዱልቃይስ ሓያሎ ልኡኻት ናብ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም መጹ። ኢሎም፤ ኦ ረሱል ብሓቂ ንሕና ካብ ዓዲ ረቢዓ ኢና ። እንተኾነ ግን ካፍር ሙድላር ንዓናን ንዓኻን ዓንቂፎም፡ ብዘይካ ኣብ ኣዋርሕ ሓራም ክንራኸብ ኣይከኣልናን። ስለዚ ገለ ክንገብሮም እንኽእልን ናብቲ ብድሕሬና ዘለዉ ሰባት ከነመሓላልፎ እንኽእልን ነገራት ኣዘዙና'። ንሱ ድማ፡ ‘ኣርባዕተ ነገር እእዝዘካ፡ ኣርባዕተ ነገር ከኣ እኽልክለካ ኣለኹ’ በለ። ብኣሏህ ክትኣምኑ እእዝዘኩም ኣለኹ፡ ማለት ብጀካ ኣላህ ዒባዳ ዝበቅዕ ኣምላኽ ከምዘየለ መስክሩ፡ ሰላት ግበር፡ ዘካት ክትከፍሉ፡ ካብ ጋኒማ ካብ ዝረኽብዎ ኣታዊ ሓደ ሓሙሻይ ክህቡ። ካብ ኣርባዕተ ነገር ድማ እኽልክለኩም ኣለኹ፤ ኣብ ዓድ ዱባ፡ ዓን ናቂር፡ ኣል ሃንታምን ኣል ሙዛፋትን ስምዒታት ነቢይ ገይሩ’።