Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar
Imam Bukhari : 3939
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوا مِنْهَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ قُلْنَا لَهَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ بِمَكَّةَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ يَقُولُ كُنْتُ حَلِيفًا وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مَنْ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى مَنْ شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ السُّورَةَ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنْ الْحَقِّ إِلَى قَوْلِهِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ }
Ekɛɛ wɔ [Qutaibah bin Said] Ekɛɛ wɔ [Sufyan] kɛjɛ [Amru bin Dinar] ŋɔɔ, ekɛɛ ekɛɛ mi [Al Hasan bin Muhammad] akɛ enu [Ubaidullah bin Abu Rafi] kɛɛ, minu [Ali] radiallahu 'anhu kɛɛ, 'Rasulullahallah mi eshɛɛ sane lɛ: ‘Yaa nɔ kɛyashi obaashɛ. 'Raudhah Khakh', ejaakɛ yoo ko yɛ ni ta afukpɔŋɔ nɔ ni hiɛ wolo, mɔmɔ wolo lɛ'. Ubaidullah bin Rafi’ kɛɛ, wɔje gbɛ ni wɔ okpɔŋɔi lɛ fo oya bɔ ni wɔɔnyɛ kɛyashi wɔyashɛ Raudah Khakh, he ni yoo ko ni ta afukpɔŋɔ nɔ yɔɔ momo lɛ. Wɔkɛɛ lɛ akɛ; 'Ofainɛ jiemɔ owolo lɛ'. 'Mikɛ wolo ko baaa'. Yoo lɛ ha hetoo. No hewɔ lɛ, anyɛɔ wɔnɔ ni wɔkɛɛ; ‘Esa akɛ ojie nakai wolo lɛ, kɛjee nakai lɛ wɔbaajie otadei lɛ kɛjɛ ohe!’ Ubaidullah kɛɛ, kɛkɛ ni yoo lɛ jie ewolo lɛ kɛjɛ eyitsɔi tsitsi lɛ mli yɛ naagbee, ni wɔkɛ wolo lɛ ba Allah bɔfo (Allah toiŋjɔlɛ kɛ jɔɔmɔi ahi enɔ) lɛ ŋɔɔ. E ba pee kaa womi ɔ je Khatib bin Abu Balta’ah Al Ansahri ngɔ ngɔ kɛ ya ha Mecca mawuhi fuu a he jami komɛ, nɛ e ha nɛ a le Allah bɔfo ɔ mlaa komɛ nɛ e kɛ ma tsu ní ɔ. Kɛkɛ ni Allah bɔfo (toiŋjɔlɛ kɛ jɔɔmɔi ahi enɔ) bi Hatib bin Abu Balta’ah saji kɛtsɔ wiemɔ ni ekɛɛ lɛ nɔ akɛ, ‘O Hathib, mɛni ji oyiŋtoo yɛ wolo ni tamɔ nɛkɛ ni oŋma lɛ mli?’ Hathib ha hetoo akɛ, ‘O Allah bɔfo, kaafee oya yɛ mi kojomɔ mli, miji mɔ ko ni etsi ehe kɛjɛ Quraysh, - kɛkɛ ni etsɔɔ mli, eji enaanyo, shi jeee kɛjɛ eseshibii amli. Mɛi ni fãa kɛyaa maŋsɛɛ ni kɛ nyɛ yɔɔ lɛ yɛ wekumɛi babaoo ni buɔ amɛwekui kɛ amɛnibii ahe, no hewɔ lɛ mi hu mishweɔ akɛ kɛji mibɛ wekukpaa lɛ, matao hebuu kɛjɛ amɛdɛŋ koni manyɛ mahi mibɛŋkɛmɔ lɛ mli. Mifeee enɛ akɛ mitsi mihe kɛjɛ mijamɔ lɛ he, ni etsɔɔɔ hu akɛ miyɛ miishɛɛ yɛ hemɔkɛyeli ni bɛ yɛ Islam sɛɛ lɛ he.’ Rasulullah wie akɛ 'Hatib eye bo anɔkwa diɛŋtsɛ'. Shi kɛlɛ, Umar jie esu ni mli wa lɛ kpo akɛ, ‘O Allah bɔfo, ha mi gbɛ ni mafo osatofo nɛɛ kuɛ’. Allah bɔfo lɛ tsi enaa kɛtsɔ wiemɔ ni ekɛɛ lɛ nɔ akɛ, ‘Lɛ, Hatib, kɛ ehe ewo Badr ta lɛ mli, namɔ le, Allah ekwɛ Badr ta lɛ sɛɛnyiɛlɔi lɛ fɛɛ ni ekɛɛ ‘fea bɔ ni osumɔɔ, mikɛke bo, no sɛɛ lɛ, ajie kuku lɛ kpo akɛ: ‘O nyɛ mɛi ni nyɛheɔ nyɛyeɔ lɛ, nyɛkaŋɔa Mihenyɛlɔi lɛ akɛ hebulɔ po amɛtsɔɔ bo, nyɛhea anɔkwale ni eba nyɛŋɔɔ lɛ nyɛyea’. -kɛyashi kuku ni ji 'Nyɛtsi gbɛ ni ja lɛ nɔ- -QS. Mumtanganah kuku 1-.