Rasulullah shallallahu 'alaihi wasalam jika ingin mendoakan keselamatan kepada seseorang beliau selalu qunut setelah rukuk

Imam Bukhari : 3762

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السُّلَمِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي سَالِمٌ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ مِنْ الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ مِنْ الْفَجْرِ يَقُولُ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا وَفُلَانًا بَعْدَ مَا يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ إِلَى قَوْلِهِ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }وَعَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو عَلَى صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ وَسُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَالْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ إِلَى قَوْلِهِ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }

Һөйләне беҙгә [Яхъя бин Абдулла Сүләми кеүек] беҙгә һөйләне [Ғабдулла] беҙгә һөйләне [Мәғмәр] [Әз Зөһри] миңә [Сәлим] [атаһы] һөйләне, тип ишетте, ҡасан Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсәлләм башын күтәрҙе рөкүҙән һуңғы ҡорһо рәҡәғәттә Фә, һәм ул шулай тине: тимәк, — тип әйткәндән һуң: «Сәмиғәллаһу лиман хәмиҙә, раббанаа вәләкәлхәмдү». Шунан һуң Аллаһ Тәғәлә был аятты индерҙе: «Һин уларҙың эштәренә әҙ генә лә ҡыҫылманың -тик Ул әйткәнсе- Ысынлап та, улар залим кешеләр-» -С. Али Имран: 128-. Ә [Хәнжәлә бин Әбү Суфьяндан] мин [Сәлим бин Ғабдулланың] әйткәнен ишеттем: «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Шофван бин Өмәйәгә, Сөхәйл бин Әмрүгә һәм Хәрис бин Хишамға ҡаршы -насар нәмәләр өсөн доға ҡылды, шунан һуң уларҙың әфәндеһендә был аят төштө. -Уның һүҙенә тиклем- Ысынлап та, улар залим кешеләр-' -Ҡс. Али Имран: 128-.