Rasulullah shallallahu 'alaihi wasalam jika ingin mendoakan keselamatan kepada seseorang beliau selalu qunut setelah rukuk

Imam Abu Dawud : 1229

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنِي أَبِي قَالُوا كُلُّهُمْ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْنُتُ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ زَادَ ابْنُ مُعَاذٍ وَصَلَاةِ الْمَغْرِبِ

Беҙгә [Әбү Әл Вәлидкә], [Мөслим бин Ибраһимға], һәм [Хәфш бин Ғүмәргә] һөйләнде.. һәм икенсе юлдан риүәйәт ителә: Беҙгә [Ибнү Мөғәҙгә] әйтелде, Беҙгә [атайыма] әйтелде, улар барыһы ла әйтте; [Ғәмр бин Мүррәнән] [Ибн Әбү Ләйләнән] [Әл-Бәрәнән] Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең Фәжр намаҙы ваҡытында ҡунут ҡылғаны тураһында һөйләгән. Ибн Мөғәҙ өҫтәне; һәм мәғриб намаҙы.