Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
اسان کي [الوليد بن عن نضلر الرملي] [مصرة بن معبد] کان - بني الحارث بن ابو الحرام کان لخمين کان - [الودلين] کان روايت ڪئي وئي آهي ته هڪ ماڻهو رسول الله ﷺ وٽ آيو ۽ چيو ته: اي الله جا رسول، اسان جاهل ماڻهو هئاسين جيڪي بتن جي پوڄا ڪندا هئاسين ۽ اسان پنهنجن ٻارن کي قتل ڪندا هئاسين، ان وقت اسان جو هڪ ٻار هو جيڪو جڏهن مان ان کي سڏيندو هوس ته خوش ٿيندو هو. هڪ ڏينهن مون ان کي سڏيو ۽ هن فوري طور تي جواب ڏنو ۽ منهنجي پٺيان هليو. جڏهن مان هڪ خانداني کوهه تي پهتس ته مون فوري طور تي ان جو هٿ پڪڙيو ۽ ان کي کوهه ۾ اڇلائي ڇڏيو، اهو منهنجي وقت جو اختتام هو. هن چيو ته 'اي منهنجا پيءُ، اي منهنجا پيءُ.' رسول الله ﷺ روئي ڏنو جيستائين سندس ڳوڙها وهي نه ويا. پوءِ هڪ شخص جيڪو رسول الله ﷺ سان گڏ ويٺو هو، ان ماڻهوءَ کي چيو ته؛ تو رسول الله ﷺ کي غمگين ڪيو آهي. رسول الله ﷺ ان شخص کي چيو؛ ان کي ڇڏي ڏيو ڇو ته هو ڪنهن اهم شيءِ بابت پڇي رهيو هو جيڪو هن کي درپيش هو، پوءِ رسول الله ﷺ ان ماڻهوءَ کي چيو ته پنهنجو قصو ٻيهر ورجاءِ، پوءِ هن قصو ٻيهر ورجايو ۽ رسول الله ﷺ ٻيهر روئڻ لڳو جيستائين سندس ڳوڙها وهي نڪتا، سندس ڏاڙهي آلي ٿي وئي، پوءِ فرمايائون ته: الله سبحانه وتعاليٰ جاهليت جي دور ۾ ڪيل گناهن کي مٽائي ڇڏيو آهي، تنهن ڪري پنهنجا عمل صاف سٿري سان شروع ڪريو.