Imam Darimi : 2

أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ

Tað hevur verið fráboðað okkum [Al Walid bin An Nadlr Ar Ramli] frá [Masarrah bin Ma'bad] - frá Bani Al Harith bin Abu Al Haram frá Lakhmin - frá [Al Wadliin], at ein maður kom til profetin sallallaahu alaihi Wasallam og segði: O Rasulullah, vit plagdu at vera eitt óvitandi fólk á tíðini, vit plagdu at vera eitt óvitandi fólk. átti børn, sum vóru glað, tá eg ringdi til hansara. Ein dagin ringdi eg til hansara og hann svaraði beinanvegin og fylgdi mær. Tá eg kom til ein familjubrunn, tók eg beinanvegin í hondina á honum og kastaði hann í brunnin, tað var endin á mínari tíð saman við honum. Hann kallaði 'O faðir mín, o faðir mín.' ' Allahs sendiboð græt, til tárini rann. Tá segði onkur, sum sat saman við manninum: tú hevur gjørt rasul keddan. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við mannin: Lat hann vera tí hann spurdi um okkurt týdningarmikið, sum hann var framman fyri, so segði ápostulin við mannin: Endurtak søgu tína aftur, so endurtók hann søguna og ápostulin græt aftur til tárini rann, bleyt skeggið, so segði hann: fákunnu, tí byrja tínar gerðir við einum reinum nýggjum skiferi.