इमाम दारिमी : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
आम्हाला [अल-वालिद बिन अन-नद्लर अर-रमली] यांनी [मसराह बिन मअबद] यांच्याकडून – बनी अल-हरिथ बिन अबू अल-हरम यांच्याकडून लखमिनाकडून – यांच्याकडून सांगितले आहे. [अल-वादिईन] यांनी सांगितले की एकदा एक माणूस पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आला आणि म्हणाला: 'ऐ अल्लाहचे प्रेषित, आम्ही पूर्वी जाहिलिय्यातले लोक होतो, मूर्तींची पूजा करायचो आणि आपल्या मुलांना मारत होतो; त्या काळात आमच्याकडे एक मुलगा होता जो मला बोलावल्यावर नेहमी आनंदी व्हायचा. एक दिवस मी त्याला बोलावले आणि त्याने लगेचच उत्तर देऊन माझा पाठलाग केला. जेव्हा मी कुटुंबाच्या एका विहिरीजवळ पोहोचलो, तेव्हा मी त्याचा हात धरून त्याला विहिरीत फेकले; त्याच्यासोबत माझा संबंध तेव्हाच संपला. तो ओरडत होता, 'अरे वडिलांनो, अरे वडिलांनो.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) इतके रडले की त्यांच्या डोळ्यांतून पाणी वाहू लागले. मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या सोबत बसलेल्या एका माणसाने त्या माणसाला म्हटले: 'तू पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना दु:खी केले आहेस.' पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या माणसाला म्हटले: 'त्याला एकटे सोडा, कारण तो त्याच्या समोर असलेल्या एखाद्या महत्त्वाच्या गोष्टीबद्दल विचारत आहे.' मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या माणसाला म्हटले: 'तुमची कथा पुन्हा सांगा,' आणि त्याने आपली कथा पुन्हा सांगितली, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) पुन्हा रडले, त्यांच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले, त्यांच्या दाढीला ओले झाले, मग त्यांनी म्हटले: 'अल्लाह, महिमा आणि गौरव त्याच्यासाठी असो, त्याने अज्ञानतेच्या काळात केलेल्या पापांना क्षमा केली आहे; म्हणून तुमची कृत्ये स्वच्छ पाटीपासून सुरू करा.'