ਇਮਾਮ ਦਾਰੀਮੀ : 2

أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ

ਸਾਨੂੰ [ਅਲ-ਵਾਲਿਦ ਬਿਨ ਅਨ-ਨਦਲਰ ਅਰ-ਰਮਲੀ] ਦੁਆਰਾ [ਮਸਾਰਾਹ ਬਿਨ ਮਾਬਦ] ਤੋਂ - ਬਨੀ ਅਲ-ਹਾਰਿਥ ਬਿਨ ਅਬੂ ਅਲ-ਹਾਰਮ ਤੋਂ ਲਖਮਿਨ - ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। [ਅਲ ਵਾਦਲੀਨ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਪੈਗੰਬਰ, ਸੱਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: "ਏ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਅਸੀਂ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਸੀ ਜੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਖੂਹ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਡਾ ਇਕੱਠੇ ਸਮਾਂ ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੀਕਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ।' ਰਸੂਲ ਅੱਲਾਹ, ਸੱਲੱਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੋਏ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਸੱਲਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ) ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਸੱਲਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ) ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਸੱਲਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ) ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀ ਕਿਸੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਨਬੀ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸੋ। ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੁਹਰਾਈ, ਅਤੇ ਨਬੀ (ਸੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸਲਮ) ਦੁਬਾਰਾ ਰੋ ਪਏ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਲਾਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨੇ, ਇਸਲਾਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਸਫ਼ਾਈ ਨਾਲ ਕਰੋ।