حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ بَلَغَهُأَنَّ نِسَاءً كُنَّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسْلِمْنَ بِأَرْضِهِنَّ وَهُنَّ غَيْرُ مُهَاجِرَاتٍ وَأَزْوَاجُهُنَّ حِينَ أَسْلَمْنَ كُفَّارٌ مِنْهُنَّ بِنْتُ الْوَلِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَكَانَتْ تَحْتَ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ فَأَسْلَمَتْ يَوْمَ الْفَتْحِ وَهَرَبَ زَوْجُهَا صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ مِنْ الْإِسْلَامِ فَبَعَثَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَ عَمِّهِ وَهْبَ بْنَ عُمَيْرٍ بِرِدَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَانًا لِصَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ وَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَنْ يَقْدَمَ عَلَيْهِ فَإِنْ رَضِيَ أَمْرًا قَبِلَهُ وَإِلَّا سَيَّرَهُ شَهْرَيْنِ فَلَمَّا قَدِمَ صَفْوَانُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرِدَائِهِ نَادَاهُ عَلَى رُءُوسِ النَّاسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ هَذَا وَهْبَ بْنَ عُمَيْرٍ جَاءَنِي بِرِدَائِكَ وَزَعَمَ أَنَّكَ دَعَوْتَنِي إِلَى الْقُدُومِ عَلَيْكَ فَإِنْ رَضِيتُ أَمْرًا قَبِلْتُهُ وَإِلَّا سَيَّرْتَنِي شَهْرَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْزِلْ أَبَا وَهْبٍ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ حَتَّى تُبَيِّنَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ لَكَ تَسِيرُ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ هَوَازِنَ بِحُنَيْنٍ فَأَرْسَلَ إِلَى صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ يَسْتَعِيرُهُ أَدَاةً وَسِلَاحًا عِنْدَهُ فَقَالَ صَفْوَانُ أَطَوْعًا أَمْ كَرْهًا فَقَالَ بَلْ طَوْعًا فَأَعَارَهُ الْأَدَاةَ وَالسِّلَاحَ الَّذِي عِنْدَهُ ثُمَّ خَرَجَ صَفْوَانُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ كَافِرٌ فَشَهِدَ حُنَيْنًا وَالطَّائِفَ وَهُوَ كَافِرٌ وَامْرَأَتُهُ مُسْلِمَةٌ وَلَمْ يُفَرِّقْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ امْرَأَتِهِ حَتَّى أَسْلَمَ صَفْوَانُ وَاسْتَقَرَّتْ عِنْدَهُ امْرَأَتُهُ بِذَلِكَ النِّكَاحِو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ كَانَ بَيْنَ إِسْلَامِ صَفْوَانَ وَبَيْنَ إِسْلَامِ امْرَأَتِهِ نَحْوٌ مِنْ شَهْرَيْنِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَمْ يَبْلُغْنَا أَنَّ امْرَأَةً هَاجَرَتْ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَزَوْجُهَا كَافِرٌ مُقِيمٌ بِدَارِ الْكُفْرِ إِلَّا فَرَّقَتْ هِجْرَتُهَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ زَوْجِهَا إِلَّا أَنْ يَقْدَمَ زَوْجُهَا مُهَاجِرًا قَبْلَ أَنْ تَنْقَضِيَ عِدَّتُهَا

Malikek [Ibn Shihabek] esan zidan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaiko emakumeak Islamera bihurtu zirela beren sorterrian eta ez zirela emigratu zutenen artean. Islamera bihurtu zirenean, haien senarrak oraindik infidelak ziren. Horien artean dago Al Walid bin Mughirah-en alaba. Shafwan bin Umayyah-ren emaztea zen, gero Islamera bihurtu zen Fathu Makkah-ren garaian, bere senarrak, Shafwan bin Umayyah-ek, ez zuen Islamera bihurtu nahi. Rasulullah shalwallahu 'alaihi wasallam-ek bere iloba Wahab bin Umair bidali zion Rasulullah shalwallahu 'alaihi wasallam-en xalarekin, Shafwan bin Umayyah-ren segurtasun berme gisa. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Islamera bihurtzera gonbidatu zuen eta berarekin biltzea nahi zuen. Ados badago, onartu egingo du, ados ez badago, bi hilabeteko epea emango dio. Shafwanek Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i aurre egin zionean bere xala zeramala, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam deitu zuen figuren aurrean. Esan zuen: 'O Muhammad, Wahab bin Umair-ek zure xalarekin bildu nau, esan du zure aurrean agertzeko agindu zenidala, honekin ados badago, onartuko dut. Bestela, bi hilabeteko etenaldia emango al didazu?' Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'O Abu Wahab, jaitsi ibilgailutik'. Hark erantzun zuen: 'Ez, Allahren izenean, ez naiz jaitsiko azaldu arte'. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek orduan esan zuen: 'Zure etenaldia ere lau hilabetekoa da'. Ondoren, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam Hawazin-i aurre egitera joan zen Hunain eremuan. Mezulari bat bidali zion Shafwan bin Umayyahi gerrako ekipamendua eta armak maileguan hartzera. Shafwanek esan zuen: "Beharbada edo baimenagatik". Hark erantzun zuen: "Borondateagatik". Orduan, Shafwanek bere gerrako ekipamendua eta armak maileguan utzi zizkion. Ondoren, Shafwan ere alde egin zuen Profetarekin, sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin, oraindik sinesgabea zenean. Hunain eta Ta'if gerretan parte hartu zuen. Garai hartan oraindik sinesgabea zen, bere emaztea Islamera bihurtu zen bitartean, baina Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zituen bera eta bere emaztea banandu Shafwan Islamera bihurtu zen arte, eta bere emazteak oraindik ezkontza zahar batekin onartu zuen. Malikek esan zidan Ibn Shihabek esan zuela: "Shafwanen Islamaren eta bere emaztearen Islamaren arteko denbora-tartea bi hilabete ingurukoa zen". Ibn Shihabek esan zuen; "Ez zaigu berririk iritsi emakume batek Ala eta Bere Mezulariarengana emigratzen badu bere senarra sinesgabea den bitartean eta oraindik Darul Kufr-en bizi den bitartean, bere emigrazioak beraren eta senarraren arteko bereizketa ez badakar, bere senarra emaztearen iddah epea amaitu baino lehen emigratzera etortzen ez bada behintzat."