Imam Malik : 396
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا سُئِلَ عَنْ صَلَاةِ الْخَوْفِ قَالَ يَتَقَدَّمُ الْإِمَامُ وَطَائِفَةٌ مِنْ النَّاسِ فَيُصَلِّي بِهِمْ الْإِمَامُ رَكْعَةً وَتَكُونُ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْعَدُوِّ لَمْ يُصَلُّوا فَإِذَا صَلَّى الَّذِينَ مَعَهُ رَكْعَةً اسْتَأْخَرُوا مَكَانَ الَّذِينَ لَمْ يُصَلُّوا وَلَا يُسَلِّمُونَ وَيَتَقَدَّمُ الَّذِينَ لَمْ يُصَلُّوا فَيُصَلُّونَ مَعَهُ رَكْعَةً ثُمَّ يَنْصَرِفُ الْإِمَامُ وَقَدْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَتَقُومُ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْ الطَّائِفَتَيْنِ فَيُصَلُّونَ لِأَنْفُسِهِمْ رَكْعَةً رَكْعَةً بَعْدَ أَنْ يَنْصَرِفَ الْإِمَامُ فَيَكُونُ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْ الطَّائِفَتَيْنِ قَدْ صَلَّوْا رَكْعَتَيْنِ فَإِنْ كَانَ خَوْفًا هُوَ أَشَدَّ مِنْ ذَلِكَ صَلَّوْا رِجَالًا قِيَامًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ أَوْ رُكْبَانًا مُسْتَقْبِلِي الْقِبْلَةِ أَوْ غَيْرَ مُسْتَقْبِلِيهَاقَالَ مَالِك قَالَ نَافِعٌ لَا أَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ إِلَّا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Malik-ek [Nafi'-k] kontatu zidan [Abdullah ibn Umar] beldurraren otoitzari buruz galdetu ziotela. Ondoren, erantzun zuen: 'Imam bat jende talde batekin aurrera egiten du eta rak'ah bat errezatzen du haiekin. Imamaren eta etsaiaren artean dagoen beste talde batek oraindik ez du errezatu. Imamarekin otoitz egin dutenek amaitzen dutenean, otoitz egin ez dutenen lekura erretiratzen dira, baina ez dute agurrik egiten. Otoitz egin ez duen taldea aurrera egiten du eta rak'ah bat errezatzen du Imamarekin. Imamak alde egiten du, bi rak'ah jaso dituelako. Beraz, Imama alde egiten duenean, bi talde guztiak zutik jartzen dira eta otoitza osatzen dute: rak'ah bat, rak'ah bat, talde bakoitzak bi rak'ah osatu arte. Egoera beldurgarriagoa bada, oinez edo zaldiz otoitz egiten dute, Qiblari begira egon edo ez'. Malikek esan zuen: Nafik esan zuen: «Ez nuen Abdullah ibn Umar hadith hau kontatzen ikusi Alaren Mezulariarengandik izan ezik (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela).