Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ

Esan digu [Ali bin Muhammad]-ek [Abdurrahman Al Muharibi]-k [Isma'il bin Rafi' Abu Rafi'-rengandik] [Abu Zur'ah As Saibani]-rengandik - hain zuzen ere, Yahya bin Abu 'Amru-rengandik - ['Amru bin Abdullah]-rengandik [Abu Umamah Al Bahili]-k esan zuen: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin gure aurrean predikatu zuen, eta sermoiaren edukiaren zatirik handiena beti Dajjal-i buruz hitz egiten zigun, kontuz ibiltzeko. eta bere sermoiaren edukiaren artean hau zegoen: 'Egia esan, Alak Adamen seme-alabak eta bilobak sortu zituenetik, ez da Dajjal baino kalumnia handiagorik egon, eta ez da Alak bidalitako Profeta bakar bat ere izan Dajjal-en kalumniaz bere herria ohartarazi ez zezan. Bitartean, ni naiz azken Profeta eta zuek ere ummah-ko azkenak zarete, beraz, ezin da ukatu Dajjal zuen artean aterako dela'. Zuen artean nagoen bitartean ateratzen bada, musulman ororen defendatzailea naiz. Baina nire heriotzaren ondoren ateratzen bada, bakoitza bere salbatzailea izango da, eta Ala nire ordezkoa da musulman oro salbatzeko. Izan ere, Siria eta Irak arteko zulo batetik aterako da. Orduan kalteak egingo ditu bere ezkerrean eta eskuinean. Ala-ren zerbitzariok, herriok, indartu zaitezte, nire aurretik inork azaldu ez dituen bere ezaugarriak azalduko baititut. Lehen aldian bere burua salatuko du esanez: "Profeta naiz". Nire ondoren ez dagoen Profetarik egon arren, bere burua ere salatuko du esanez: "Zuen Jauna naiz". Bitartean, ezingo duzue Ala ikusi hil ondoren izan ezik. Eta begi bakarra du, Ala ez den arren begibakarra. Eta bere begien artean idatzita dago "infidel" hitza, musulman guztiek bakarrik irakur dezaketena, bai idazten dakitenek bai ez dakitenek. Bere kalumnien artean dago berarekin zerua eta infernua daudela, baina funtsean infernua zerua dela eta zerua infernua dela. Infernuarekin probak jasaten dituenak, bilatu dezala babesa Alagan eta irakurri dezala Surah Al Kahf-en hasierako bertsoa. Eta bere kalumnien artean dago arabiar bati esango diola: 'Pentsatu, zure aita eta ama hildakoak berpiztuko banitu, deklaratuko al zenuke zure Jauna naizela?'. Arabiarrak erantzun zuen: 'Bai'. Orduan, deabrua agertu zitzaion bere aita eta amaren itxuran, eta biek esan zuten: 'Ene seme, jarraitu iezaiozu, benetan zure Jauna da'. Eta bere kalumnien artean dago jendea hiltzera behartuko duela eta zerra batekin moztuko dituela. Orduan, pertsona bi zatitan banatu zen. Orduan, Dajjalek esango du: 'Begira nire Hamab-i, egia esan berpiztuko dut, eta gero aldarrikatuko du bere Jauna ni ez dela'. Beraz, Jainkoak piztu zuen zatituta zegoen gizona. Orduan, Dajjalek esan zion: 'Nor da zure Jauna?', eta hark erantzun zuen: 'Nire Jauna Ala da, eta zuek Ala-ren etsaiak zarete. Zuek Dajjalak zarete'. Ala izenean, gaurtik aurrera, ez dut ezer gehiago sinesten zuen -gezurrak- baino''. [Abu Hasan Ath Thanafisik] esan zuen; esan zigun [Al Muharibik] esan zigun ['Ubaidullah bin Al Walid Al Washafik] ['Athiyah-tik] [Abu Sa'id-ek] esan zuen, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Gizon hori nire ummah-koa da, eta zeruan maila gorena du'. Narratzaileak esan zuen; Abu Sa'idek esan zuen, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Alaren izenean, ez genuen gizon hori ikusi, Umar bin Khattab baizik, bere gai guztiak amaitu arte'. Al Muharibik esan zuen: 'Orduan, Abu Rafik kontatutako hadith-era itzuliz', esan zuen, 'Eta bere kalumniaren zati bat -Dajjal- zeruari euria bidaltzeko agintzea da, gero euria egitea, eta lurrari bere landareak hazteko agintzea, lurrak bere landareak haz ditzan'. Bere kalumnian sartzen da herrialde batetik igaro zela, baina jendeak gezurra esan zuela berari buruz, beraz, abere bakar bat ere ez zen geratu hilko zela. Eta bere kalumnien artean zegoen herrialde batetik igaroko zela, gero jendeak baieztatu zuen, beraz, zeruari euria egiteko agindu zion, gero euria egin zuen eta lurrari landareak hazteko agindu zion, eta landareak hazi ziren. Beraz, garai hartako animaliak lehen baino handiagoak eta lodiagoak ziren, urdail handienak eta esne gehien zituzten. Izan ere, ez dago lur honen aurpegian Dajjal-ek sartu eta kontrolatuko ez duen herrialde bakar bat ere, Meka eta Medina izan ezik, eta ezingo du zulo guztietatik sartu, baina leku hori ezpata atera batekin zainduko du, beraz, hutsik dagoen eta inoiz landu ez den leku batean geldituko da. Beraz, Medina hiria hiru astinaldirekin astindu zen, hirian hipokritarik ez geratzeko, ez gizonezko ez emakumezkorik, Dajjal-i aurre egitera atera ezean; Medina hiria jende zitaletik libre zegoen, burdinazko ponpa batek burdinari herdoila kentzen dion bezala, eta egun horri garbiketa eguna deitzen zaio'. Umm Syuraik bint Abu Al 'Akr-ek esan zuen: 'Alaren Mezularia, non zeuden arabiarrak garai hartan?'. Hark erantzun zuen: 'Garai hartan haien kopurua oso txikia zen eta Baitul Maqdis-en zeuden, haien imama gizon jainkotiarra zen bitartean. Haien buruzagia goizeko otoitza gidatzeko aurrera egitear zegoenean, bat-batean Isa bin Maryam jaitsi zen, beraz, haien apaiza atzealdera erretiratu zen Jesus otoitza gidatzeko aurrera egin zedin. Orduan, Jesusek eskua jarri zuen haien buruzagiaren bi sorbalden artean, esanez: 'Aurrera eta gidatu otoitza, izan ere, zuretzat ezarrita dago'. Azkenean, haien buruzagiak otoitzean gidatu zituen, eta otoitza amaitu zenean, Jesusek esan zuen: 'Ireki atea'. Atea ireki zuten, eta atzean Dajjal zain zegoela ikusi zuten, hirurogeita hamar mila judurekin batera, bakoitzak urrezko ezpata bat eta tunika berde handi bat zeramaten. Isak Dajjalari begiratu zionean, Dajjal urtu egin zen -desintegratu- uretan urtzen den gatza bezala. Orduan korrika egin zuen eta Isak aurre egin zion Lud hiriko ekialdeko atean, eta Isak hil egin zuen. Beraz, Alak porrota ekarri zien juduei, non Alak sortutako izaki bakar bat ere ez zuten erabili babes gisa, baina Alak hitz eginaraziko zien, harrietatik, zuhaitzetatik, hormetatik eta abereetatik hasita, Gharqadah zuhaitza izan ezik. Hitz egin nahi ez dutenen zuhaitzetako bat delako. Orduan, Alaren beste izaki batek hitz egin zuen: "Alaren zerbitzari musulmana, hemen judu bat dago, zatoz hona eta hil ezazu". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, Dajjal-en egunak berrogei urtekoak izango dira, urte bat urte erdi baten antzekoa da, eta hurrengo urtea hilabete baten antzekoa, eta hilabete bat aste baten antzekoa da eta gainerako egunak suzko txinpartak bezalakoak dira - azkar hegan egiten dutenak -, pertsona bat Medinako atean dago goizean, eta beste atera iritsi baino lehen arratsaldean dago". Orduan esan zioten: "Alaren Mezularia, nola otoitz egiten dugu egun labur hauetan?". Hark erantzun zuen: "Kalkulatu otoitz egiteko egunak egun luze hauek kalkulatzen dituzun bezala, eta gero egin otoitza". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berriro esan zuen: "Orduan, Isa bin Maryam epaile justu eta lider jakintsu bihurtuko da nire ummah-en artean, gurutzeak suntsituko ditu, txerriak hilko ditu, zergak ezabatuko ditu eta limosna baimenduko ditu, orduan ez du zakat-eko ahuntz edo gamelu bat ere bilatuko, inbidia eta etsaitasuna kenduko dira, pozoia - pozoia - izaki pozoitsu guztietatik kenduko da, neskato batek eskua suge baten ahoan sartzen badu, sugeak ez dio minik egingo, eta neskatoak lehoi bati ere kalte egin diezaioke, lehoiak, berriz, haurrari kalterik egingo ez liokeen bitartean. Eta otsoa ahuntz-taldearen erdian egongo da, txakurra balitz bezala". Mundua bakez beteko da, alboetan urez betetako ontzi bat bezala - oso laua delako -, erlijioak bat bihurtuko dira, beraz, inor ez da gurtuko Ala izan ezik, gerra eragiten duten gauza guztiak desagerraraziko dira, Quraiy tribuak bere boterea berreskuratuko du, eta lurra zilarrezko izar bat bezalakoa izango da, eta bere landaredia Adam profetaren garaian bezala haziko da, beraz, jende talde bat mahats bakarra jateko biltzen bada, pozik egongo dira, eta jende talde bat granada bat jateko biltzen bada, orduan ere pozik egongo dira. bezala. Garai hartan behi bat oso merkea zen eta zaldi bat dirham gutxi batzuk besterik ez'. Lagunek esan zuten: 'Alaren Mezularia, zergatik bihurtu dira zaldiak merkeak?', esan zuen: 'Ez da betiko gerrarako erabiliko'. Esan zioten: 'Zergatik dira zezenak hain garestiak?', esan zuen: 'Lur osoa goldatzeko erabiltzen delako. Izan ere, Dajjal agertu aurreko hiru urteak oso garai zailak izango dira, non gizakiak gose izugarriak jota egongo diren. Ala-k zeruei aginduko die lehen urtean euriaren herena atxikitzeko, eta lurrari bere uztaren herena atxikitzeko. Eta bigarren urtean Ala-k zeruari aginduko dio euriaren bi heren atxikitzeko eta lurrari bere landarediaren bi heren atxikitzeko. Gero, hirugarren urtean, Ala-k zeruari agindu zion euri-ur guztia atxikitzeko, ur tanta bakar bat ere ez isuri zezan, eta Ala-k lurrari agindu zion bere landare guztiak atxikitzeko, horren ondoren landare berde bakar bat ere ez hazteko eta apatxadun animalia guztiak hiltzeko, Ala-k nahi ez zituenak izan ezik'. Orduan lagunek galdetu zuten: 'Zergatik biziko dira gizakiak garai hartan?' Hark erantzun zuen: 'Tahlil, takbir eta tahmid-ek janariaren esanahi bera izango dute haientzat'. Abu Abdullah-ek esan zuen: Abu Al Hasan Ath Thanafisi entzun nuen esaten; Abdurrahman Al Muharibi entzun nuen esaten: 'Hadith hau irakasleei irakatsi behar zaie, ikasleei hainbat liburutan irakatsi ahal izateko'.