حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا

[Abu Al Yamanek] esan digu [Syu'aibek] [Az Zuhriyk] esan digula ['Amru bin Abi Sufyan bin Asid bin Jariyah Ats Tsaqofiy] Bani Zuhrohren aliatua zela eta Abu Hurairahren lagunen artean zegoela, [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] esan zuela: Allahren Mezulariak, Shallallahu'alaiwasallam-ek, espedizio militar bat bidali zuen hamar gizonekin espioi gisa, eta Ashim bin Thabit Al Anshoriy, Ashim bin 'Umar bin Al Khaththoben aitona, izendatu zuen armadako buruzagi. Abiatu ziren Al Hada'ra iritsi zirenean, Ushfan eta Meka arteko leku batera, eta haien presentzia Hudzail tribuko jendeari jakinarazi zioten, normalean Banu Lahyan deitzen zaiena. Ondoren, tribu honek ia berrehun gizon mobilizatu zituen, guztiak arkularitzan adituak. Musulman espedizio militarreko kideen arrastoak ere bilatu zituzten. Ikusi zituztenean, 'Ashim eta bere tropak muino txiki baten atzean ezkutatu ziren -fad-fad-. Baina tribuak berehala inguratu eta oihu egin zuen: "Jaitsi eta eman iezaguzue zuen eskuetan dagoena. Zuentzat bermea eta akordioa dago zuetako inor ez hilko dugula". 'Ashim bin Thabitek, espedizio militarraren buruzagi gisa, esan zuen: "Niri dagokidanez, Alaren izenean, ez naiz infidel baten bermearekin eroriko. O Ala, kontatu zure Profetari gure egoeraren berri". Beraz, tribuak geziekin eraso zien 'Ashim eta bere zazpi gizon hil zituzten arte. Azkenean, espedizioko hiru kide bizirik atera ziren, bermeak eta akordioak onartuz. Horien artean zeuden Khubaib Al Anshoriy eta Ibnu Datsinah eta beste pertsona bat. -Hirurak erori ondoren- harrapatu eta arku-sokak askatu zituzten hirurak lotzeko. Hirugarren pertsona batek esan zuen: "Hau da traizioaren hasiera. Alaren izenean, ez zaituztet jarraituko. Egia esan, niretzat eredu dira". Hil zuten haien laguna esan nahi zuena. Beraz, arrastaka eraman eta haien atzetik joatera behartu zuten, baina uko egin zion azkenean hil zuten arte. Gero, Khubaib eta Ibnu Datsinahrekin alde egin zuten, azkenean Badr-eko guduaren ondoren Mekan saldu zituzten arte. Khubaib Banu Al Harith bin 'Amir bin Nawfal bin 'Abdu Manaf-ek erosi zuen. Aurretik, Khubaib izan zen Al Harith bin 'Amir hil zuen pertsona Badr-eko guduan. Beraz, Khubaib preso zegoen haien eskuetan. ['Ubaidullah bin 'Iyadl]-ek esan zidan [Al Harith-en alabak -Zainab-] esan ziola, Khubaib hiltzeko adostu zutenean, Khubaibek Zainabi bizarra eskatu ziola pubiseko ilea mozteko, beraz, berak utzi egin zion. Orduan, Khubaibek nire haurra hartu zuen ni arduragabea nintzenean, nire haurra harengana hurbildu zelako. -Zainabek- esan zuen: 'Nire semea bere magalean aurkitu nuen, Khubaibek bizarra eskuan zuela. Benetan harrituta geratu nintzen une hartan'. Khubaibek nire aurpegiko harridura ikusi zuen, eta esan zuen: «Kezkatzen al zara hilko dudala? Benetan ez dut egingo». -Zainabek esan zuen-; Egia esan, Alaren izenean, ez dut inoiz Khubaib bezain preso on bat ikusi. Alaren izenean, behin eskuetatik mahatsak jaten aurkitu nuen, nahiz eta burdinaz lotuta egon eta Mekan ez zen fruta garaia». Esan zuen: «Egia esan, Alaren bedeinkapena izan zen Khubaibi eman ziona». Harom lurraldea uztear zeudenean Khubaib halal eremu batean hiltzeko, Khubaibek esan zien: «Bi raka'at otoitz egin dezadan». Beraz, gonbidatu egin zuten. Beraz, Khubaibek bi raka'at otoitz egin zituen eta gero esan zuen: «Zuek pentsatu izan ez banu, beldur nintzela, noski, nire otoitza luzatuko nuke. Ai Ala, suntsitu itzazue guztiak». -Ondoren, poesia eman zuen-; «Ez zait axola, musulman gisa hiltzen banaute # Nire gorputzeko zein atal hil nuen Alaren bidean». # 'Dena sari bat izan behar du Alaren aldetik # nahi badu, haragi urratua bedeinkatzen du'. Azkenean, Ibn Al Harith-ek hil egin zuen. Eta Khubaib izan zen hiltzear zegoen musulman bakoitzeko bi raka'at otoitz modelatu zituen lehen pertsona, pazientzia modu gisa. Eta Alak erantzun zion 'Ashim bin Thabit-en otoitzari hil zutenean. Orduan, Profeta, sallallaahu'alaihiwasallam-ek bere lagunei jakinarazi zien haien berri eta bizi izan zuten hondamendia. -'Ashim hil zenean, Quraish infidelek jendea bidali zioten 'Ashimengana eta esan zieten hil zutela, etorri eta 'Ashimen gorputzetik zerbait har zezaten, ezagutu zezaten. Aurretik, 'Ashim-ek beren funtzionario bat hil zuen Badr-eko guduan. -'Ashimen mendekua hartu nahi zutenean, Alak erle armada bat bidali zion 'Ashimengana, Quroish-en mezulari infideletatik babestu zutenak, 'Ashimen gorputzetik haragi zati bakar bat ere ezin izan zutelako hartu.