حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ

Esan digu [Abu Ahmad Marrar bin Hammuyah-ek] esan digu [Muhammad bin Yahya Abu Ghossan Al Kinaniy-k] [Malik]-ek [Nafi'-tik] esan duela [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma]-k esan zuela: Khaibarko jendeak 'Abdullah bin 'Umar radliallahu 'anhuma-ren eskua dislokatu zuenean, ['Umarrek] zutitu zen sermoi bat emateko eta esan zuen: 'Izan ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek aurretik lan akordio bat egin zuen Khaibarko juduekin haien jabetzan - lurrean - lan egiteko, eta han esan zuen: 'Alak zuentzat zehaztu duen bezala zehaztuko dugu'. Eta egun batean 'Abdullah bin 'Umar bere lurretan lanean atera zela eta gauez gogor tratatu zutela eskuak eta oinak dislokatu arte - artikulazioetatik dislokatu arte - nahiz eta han haiek ez genuen beste etsairik izan - Khaibarko jendea -. Gure etsaiak dira eta susmatzen ditugunak, eta kanporatzeko erabakia hartu dut'. 'Umarrek erabakia hartu zuenean, Banu Abi Al Huqoiq-en leinuko gizon bat etorri zitzaion eta esan zion: 'Sinesleen Komandantea, kanporatuko gaituzu Muhammadek (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) gure ondasunen -lorategien- truke kontratua egin duenean gurekin eta produktuen banaketarako baldintzak ezarri dituenean'. Orduan, 'Umarrek esan zuen: 'Uste duzu Allahren Mezulariaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) esana ahaztu dudala? Hau da: 'Zer egingo zenuke Khaibarretik kanporatuko bazintuzte eta zure gamelu emeak gauero eramaten bazintuzte?' Gizonak esan zuen: 'Hau Abu Al Qasim-en txantxa bat besterik ez da'. 'Umarrek esan zuen: 'Gezurra esaten ari zara, Allahren etsaia'. Beraz, 'Umarrek kanporatu egin zituen eta haien fruituen prezioa diruarekin, gameluekin, ondasunekin, zelakin, uzdeekin eta beste gauza batzuekin ordezkatu zuen. Eta [Hammad bin Salamah-ek] narratu zuen ['Ubaidullah-engandik]; susmoa dut [Nafi'-rengandik] [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma]-rengandik ['Umar]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik, eta labur/labur kontatu zuen.