Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
इमाम बुखारी : 2528
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
हे आम्हाला [अबू अहमद मर्रार बिन हम्मुय्याह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुहम्मद बिन याह्या अबू घोसान अल-किनानी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मालिक] यांच्याकडून, [नाफी] यांच्याकडून, [इब्न उमर, अल्लाह त्यांच्यावर दोघांवरही खुशाल असो] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: जेव्हा खैबरचे लोक 'अब्दुल्ला बिन 'उमर, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल होवो, यांनी उपदेश देण्यासाठी उभे राहिले आणि म्हणाले: "खरोखर, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी यापूर्वी खैबरच्या यहुद्यांशी त्यांच्या मालमत्तेवर (जमिनीवर) काम करण्याचा करार केला होता, आणि ते म्हणाले: 'आम्ही ते तसेच स्थापित केले आहे जसे अल्लाहने ते तुमच्यासाठी स्थापित केले आहे'." आणि एक दिवस अब्दुल्ला बिन उमर त्यांच्या जमिनीवर कामासाठी बाहेर गेले, आणि रात्री त्यांच्यावर इतक्या क्रूरतेने वागण्यात आले की त्यांचा हात आणि पाय सांध्यांपासून विस्कळीत झाले, जरी तिथे आमचे खैबरचे लोक सोडून इतर कोणतेही शत्रू नव्हते. ते आमचे शत्रू आहेत आणि ज्यांच्यावर आम्हाला संशय आहे, आणि मी त्यांना काढून टाकण्याचा निर्धार केला आहे." जेव्हा उमर यांनी आपला निर्णय ठरवला, तेव्हा बनी अबी अल-हुक़ोइक जमातीतील एक माणूस त्यांच्याकडे आला आणि म्हणाला: 'हे विश्वासू सेनापती, आपण आम्हाला हकलून टाकाल, जरी मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मालमत्ता (बागा) बाबत आमच्याशी मजुरीचा करार केला आहे आणि त्यांच्या (उत्पादनाच्या वाटपाच्या) बाबतीत अटीही ठरवल्या आहेत?' मग 'उमर म्हणाले: "तुम्हाला वाटतं का की मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे शब्द विसरलो आहे? म्हणजे: 'जर तुम्हाला खैबरमधून काढून टाकले गेले आणि तुमची मादी उंट तुम्हाला रात्रीनंतर रात्री घेऊन गेली तर तुम्ही काय कराल?'" त्या माणसाने म्हटले: "हे तर अबू अल-कासिम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे फक्त एक विनोद होते." उमर म्हणाले: "अरे अल्लाहचा शत्रू, तू खोटं बोलतोयस." मग उमर यांनी त्यांना काढून टाकले आणि त्यांचे हक्काचे फळ पैसे, उंट, माल, काठी, लगाम आणि इतर वस्तूंच्या रूपात भरपाई दिली. आणि हे [हम्माद बिन सलामा] यांनी [उबैदुल्ला] यांच्याकडून; मी गृहीत धरतो की [नाफी] यांच्याकडून; [इब्न उमर (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो)] यांच्याकडून; [उमर] यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी थोडक्यात सांगितले.