حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ذَكَرَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَأَخْبَرَاهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ إِنَّ مَعِي مَنْ تَرَوْنَ وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَيَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا الْمَالَ وَإِمَّا السَّبْيَ وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنْ الطَّائِفِ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلَّا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ وَإِنِّي رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ طَيَّبْنَا لَكَ ذَلِكَ قَالَ إِنَّا لَا نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا فَهَذَا الَّذِي بَلَغَنَا عَنْ سَبْيِ هَوَازِنَ وَقَالَ أَنَسٌ قَالَ عَبَّاسٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَادَيْتُ نَفْسِي وَفَادَيْتُ عَقِيلًا

Esan zigun [Ibn Abi Maryam]-ek esan zigun, esan zidan [AL Laits]-ek ['Uqail]-etik [Ibn Shihab]-etik; ['Urwah]-ek esan zuen [Marwan] eta [Al Miswar bin Makhramah] biek esan ziotela, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta zutitu zela HawAzin-en mezularia iritsi zenean eta eskatu ziotela beren ondasunak eta gatibuak - emakumeak eta haurrak - itzultzeko prest egoteko. Beraz, esan zuen: 'Egia esan, nirekin ikusten dituzuen pertsonak daude eta gehien gustatzen zaizkidan hitzak dira zintzoenak, mesedez, aukeratu aberastasuna edo gatibutasuna. Benetan haien zain egongo naiz'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta gaueko hamarrak aldera itxaron zien Tho'if-etik itzuli zirenean. Argi geratu zitzaienean Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam ez zela itzuliko, bi aukeretako bat baizik, esan zuten: 'Beno, gatibuak aukeratzen ditugu'. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam jendearen aurrean zutik jarri eta Ala goraipatu zuen, laudorio gehien merezi duena baita, eta gero esan zuen: 'Amma ba'du, benetan zuen anaiak damututa etorri zaizkigu eta gatibuak askatzea erabaki dut. Beraz, ongia egitea gustuko duenak - zintzotasunez jokatuz - aurrera egin eta bere eskubideak hartu nahi dituenak, hasieratik bere eskubideak emango dizkiogu, Ala-k fa'i jabetza eman zigunetik, beraz, egin dezala'. Beraz, jendeak esan zuen: 'Dena emango dizuegu'. Hark esan zuen: 'Ez dakigu zuetako zeinek duen baimena emateko agintea eta nork ez. Beraz, itzuli mesedez zuen gaien arduradunak guri eman arte'. Beraz, jendea itzuli zen eta haien buruzagiek haiekin hitz egin zuten, gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana itzuli ziren eta ados eta baimendu zutela jakinarazi zuten. Eta hau da HawAzin tribuko gatibuei buruz iritsi zaigun historia. Eta Anasek esan zuen; 'Abbasek sallallaahu 'alaihi wasallam profetari esan zion: 'Ondoren, neure burua erredimitzen dut eta 'Aqil' ere berresten dut.