أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السَّلَمِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ فَجَاءَ اللَّهُ بِالْإِسْلَامِ وَإِنَّ رِجَالًا مِنَّا يَتَطَيَّرُونَ قَالَ ذَاكَ شَيْءٌ يَجِدُونَهُ فِي صُدُورِهِمْ فَلَا يَصُدَّنَّهُمْ وَرِجَالٌ مِنَّا يَأْتُونَ الْكُهَّانَ قَالَ فَلَا تَأْتُوهُمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَرِجَالٌ مِنَّا يَخُطُّونَ قَالَ كَانَ نَبِيٌّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ يَخُطُّ فَمَنْ وَافَقَ خَطُّهُ فَذَاكَ قَالَ وَبَيْنَا أَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَحَدَّقَنِي الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقُلْتُ وَا ثُكْلَ أُمِّيَاهُ مَا لَكُمْ تَنْظُرُونَ إِلَيَّ قَالَ فَضَرَبَ الْقَوْمُ بِأَيْدِيهِمْ عَلَى أَفْخَاذِهِمْ فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ يُسَكِّتُونِي لَكِنِّي سَكَتُّ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي بِأَبِي وَأُمِّي هُوَ مَا ضَرَبَنِي وَلَا كَهَرَنِي وَلَا سَبَّنِي مَا رَأَيْتُ مُعَلِّمًا قَبْلَهُ وَلَا بَعْدَهُ أَحْسَنَ تَعْلِيمًا مِنْهُ قَالَ إِنَّ صَلَاتَنَا هَذِهِ لَا يَصْلُحُ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ كَلَامِ النَّاسِ إِنَّمَا هُوَ التَّسْبِيحُ وَالتَّكْبِيرُ وَتِلَاوَةُ الْقُرْآنِ قَالَ ثُمَّ اطَّلَعْتُ إِلَى غُنَيْمَةٍ لِي تَرْعَاهَا جَارِيَةٌ لِي فِي قِبَلِ أُحُدٍ وَالْجَوَّانِيَّةِ وَإِنِّي اطَّلَعْتُ فَوَجَدْتُ الذِّئْبَ قَدْ ذَهَبَ مِنْهَا بِشَاةٍ وَأَنَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي آدَمَ آسَفُ كَمَا يَأْسَفُونَ فَصَكَكْتُهَا صَكَّةً ثُمَّ انْصَرَفْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَعَظَّمَ ذَلِكَ عَلَيَّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَعْتِقُهَا قَالَ ادْعُهَا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَتْ فِي السَّمَاءِ قَالَ فَمَنْ أَنَا قَالَتْ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ فَاعْتِقْهَا

Guri [Ishaq bin Mansur] jakinarazi ondoren, esan zuen; esan zigun [Muhammad bin Yusuf] esan zuen; esan zigun [Al Auza'i] esan zuen; esan zigun [Yahya bin Abu Kathir] [Hilal bin Abu Maimunah-rengandik] esan zuen; esan zigun ['Atha bin Yasar] [Mu'awiyah bin Al Hakam As Salami]-rengandik, esan zuen; behin Rasulullah Shalallah 'Alaihi Wa Sallam-i esan zion: 'Oi Rasulullah Shalallah 'Alaihi Wa Sallam, Jahiliyah-ren aldia utzi berri genuen, orduan Alak Islama agerian utzi zuen eta batzuek hori egin genuen!'. Sallallallahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Bihotzeko xuxurla bat besterik ez da, beraz, ez oztopatu haien asmoak'. Guk esan genuen: "Batzuk xamanengana ere joaten gara". Sallallallahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ez etorri haiengana'. Esan zuen; «Alaren Mezularia, gure artean badira igarpen-lerroak egiten dituztenak». Orduan Profetak esan zuen: «Behin profeta bat ere bazegoen gida-lerro bat egin zuena. Beraz, nork marraztutako lerro berdina duen lerroaren berdina bada, hori zilegi da». Otoitzean Rasulullahrekin geundela, bat-batean norbaitek doministiku egin zuen, eta bat-batean esan nuen: «Yarhamukallah -Alak erruki izan dezala zutaz-». Jendeak begirada zorrotza bota zidan, eta nik esan nuen: «Ai zu, zergatik begiratzen didazu begirada zorrotza?». Esan zuen: «Orduan, jendeak eskuak izterretan jo zituen. Isiltzeko esaten zidatela ikusi ondoren, eta horrekin eztabaidatu nahi nuen, azkenean isildu egin nintzen. Ala-ren Mezulariak otoitza amaitu ondoren, deitu egin zidan -bere bermea diren nire ama eta aitaren mesedetan-, ez ninduen jo, ez ninduen errieta egin eta ez ninduen kritikatu. Ez dut inoiz ikusi aurretik edo ondoren bera baino irakaspen hobea zuen irakaslerik. Orduan Ala-ren Mezulariak esan zuen besterik gabe: «Gure otoitzetan ez dugu giza hizkeratik ateratako hitzik sartu behar». Otoitza tasbih, takbir egitea eta Korana irakurtzea da. Hark esan zuen: «Orduan, nire ahuntzak esklabo batek bazkatzen ikusi nituen Uhud eta Jawaniyyah arteko eremuan, eta otso batek ahuntzetako bat eramaten ikusi nuen - ni gizaki etsita naiz, jende gehienak etsita dagoen bezala -, beraz, esklaboa behin jo nuen. Gero, Alaren Mezulariarengana joan eta horren berri eman nion. Nire tratua lotsagarria iruditu zitzaion, beraz, esan nion: 'Zer gertatzen da askatzen badut?'. Hark erantzun zuen: 'Deitu'. Orduan, Alaren Mezulariak esan zion: 'Non dago Ala 'azza wajalla?'. Hark - esklaboak - erantzun zuen: 'Zeruan'. Berriro galdetu zuen: 'Orduan, nor naiz ni?'. Hark - esklaboak - erantzun zuen: 'Zu zara Alaren mezularia'. Esan zuen: 'Emakume sinestuna da. Orduan, izan zaitez libre'.