أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُأَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ مِثْلَ قَوْلِهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ صَلِّ بِالنَّاسِ فَجَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَجَاءَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًافَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ

[Al 'Abbas bin Abdul 'Azhim Al 'Anbari]-ri jakinarazi ondoren, esan zuen; esan digu [Abdurrahman bin Mahdi]-ri esan diola; esan digu [Zaidah]-ri [Musa bin Abu 'Aisyah-rengandik] ['Ubaidullah bin Abdullah]-rengandik esan diola, esan zuen; 'Aisyah-rekin elkartu nintzen, eta esan nion: Esan al didazu Rasulullah Shallallahu'alihiwasallam-en gaixotasuna? [Aisyah-k] erantzun zuen. 'Alaren Mezularia, sallallaahu'alaihi wasallam, larri gaixo zegoenean, sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Jendeak otoitz egin al du?'. Guk erantzun genion: 'Oraindik ez, Allahren Mezularia, sallallaahu'alihiwasallam, zure zain daude'. Esan zuen: 'Jarri ura niretzat bainuontzian'. Aishak esan zuen: 'Orduan egin genuen. Gero dutxatu egin zen, eta gero zailtasunez jaiki zen. Bat-batean, sallallaahu'alaihi wasallam zorabiatu eta konortea berreskuratu zuen, gero, sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Jendeak otoitz egin al du?". Guk erantzun genion: "Oraindik ez, Allahren Mezularia, sallallaahu'alihiwasallam, zure zain daude". Esan zuen: "Jarri ura niretzat bainuontzian": Aishak esan zuen: "Orduan egin genuen". Gero, dutxa bat hartu eta zailtasunez jaiki zen. Bat-batean, sallallaahu'alaihi wasallam zorabiatu eta konortea berreskuratu zuen eta esan zuen: "Jendeak otoitz egin al du?". Guk erantzun genion: "Oraindik ez, Allahren Mezularia, sallallaahu'alihiwasallam, zure zain daude". Gero, hirugarren aldiz esan zuen, lehen bezala. Jendea meskitan geratu zen, sallallaahu'alaihi wasallam Profetak Isha otoitza errezatzeko zain. Orduan, Rasulullah-k norbait bidali zion Abu Bakr-i jendea gidatuz otoitz egiteko esateko. Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam-en mezularia Abu Bakrrengana joan zenean, esan zion: "Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam-ek herria gidatuz otoitz egiteko agindu dizu". Abu Bakr oso pertsona bihozbera zen -erraz negar egiten zuen-, beraz, Umarri esan zion: "Oi Umar, otoitz egin herria gidatuz". Umarrek erantzun zion: "Horretarako eskubide gehiago duzu". Orduan, Abu Bakr-ek musulmanekin otoitz egin zuen egun horietan. Orduan, Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam ondo sentitu zen, beraz, bi gizonekin batera etorri zen -horietako bat Abbas zen- Zuhur otoitza errezatzera. Abu Bakr-ek ikusi zuenean, berehala atzera egin zuen, baina Profeta sallallaahu'alaihi wasallam-ek keinu egin zion ez atzera egiteko. Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam-ek berari laguntzen zioten bi pertsonei Abu Bakr-en ondoan esertzeko agindu zien. Orduan, Abu Bakr-ek zutik otoitz egin zuen, eta jendeak Abu Bakr-en otoitzaren ondoren otoitz egin zuen, sallallaahu'alaihi wasallam profetak eserita otoitz egin zuen bitartean. Gero, Ibn Abbas-en lekura joan nintzen eta esan nion: "Esango al dizut zer esan zidan Aisyah-ek sallallaahu'alaihi wasallam profetaren gaixotasunari buruz?". [Ibn Abbas-ek] erantzun zuen: "Bai". Beraz, Aisyah-en istorioa azaldu nion, eta ez zuen inola ere ukatu. Galdetu zidan: "Abbas-ekin zegoen gizona izendatu al zuen?". Nik erantzun nion: "Ez". Ibn Abbas-ek esan zuen: "Ali bin Abu Talib da".