Imam Nasa’i : 825

أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُأَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ مِثْلَ قَوْلِهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ صَلِّ بِالنَّاسِ فَجَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَجَاءَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًافَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ

Nang maipaalam niya sa amin [Al 'Abbas bin Abdul 'Azhim Al 'Anbari] ay sinabi niya; ay nagsabi sa amin [Abdurrahman bin Mahdi] sinabi niya; ay nagsabi sa amin [Zaidah] mula kay [Musa bin Abu 'Aisyah] mula kay ['Ubaidullah bin Abdullah] sinabi niya; Pumasok ako upang salubungin si 'Aisyah, kaya sinabi ko; Maaari mo bang sabihin sa akin ang sakit ng Rasulullah Shallallahu'alihiwasallam. Sumagot si [Aisyah]. 'Nang ang Sugo ng Allah sallallahu'alaihi wasallam ay malubhang nagkasakit, sinabi niya sallallaahu'alaihi wasallam, "Nanalangin na ba ang mga tao?" Sumagot kami, "Hindi pa, O Sugo ng Allah sallallaahu'alihiwasallam, hinihintay ka nila." Sinabi niya, "Lagyan mo ako ng tubig sa batya": Sinabi ni Aisha, 'Pagkatapos ay ginawa namin ito. Pagkatapos ay naligo siya, pagkatapos ay bumangon nang nahihirapan. Bigla siyang nahimatay at nagkamalay muli, pagkatapos ay sinabi niya sallallaahu'alaihi wasallam: "Nanalangin na ba ang mga tao?" Sumagot kami, "Hindi pa, O Sugo ng Allah sallallaahu'alihiwasallam, hinihintay ka nila." Sabi niya; "Lagyan mo ako ng tubig sa batya": Sabi ni Aisha, 'Pagkatapos ay ginawa namin. Pagkatapos ay naligo siya at nahirapang bumangon. Bigla siyang nahimatay at nagkamalay muli at sinabi, "Nanalangin na ba ang mga tao?" Sumagot kami, "Hindi pa, O Sugo ng Allah sallallaahu'alihiwasallam, hinihintay ka nila." Pagkatapos ay sinabi niya sa ikatlong beses tulad ng dati. Nanatili ang mga tao sa moske upang hintayin ang Propeta sallallaahu'alaihi wasallam upang magsagawa ng panalangin ng Isha. Pagkatapos ay nagpadala ang Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam ng isang tao kay Abu Bakr upang sabihin sa kanya na manalangin kasama ang mga tao. Nang ang sugo ng Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam ay lumapit kay Abu Bakr, sinabi niya, "Inutusan ka ng Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam na manalangin kasama (pangunahan) ang mga tao." Si Abu Bakr ay isang taong napakalambot ng puso (madaling umiyak), kaya sinabi niya kay Umar, "O Umar, manalangin kasama (pangunahan) ang mga tao." Sumagot si Umar, "Mas may karapatan ka diyan." Pagkatapos ay nanalangin si Abu Bakr kasama (megimami) ang mga Muslim sa mga araw na iyon. Pagkatapos ay gumaan ang pakiramdam ni Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam, kaya't dumating siya kasama ang dalawang lalaki - isa na rito ay si Abbas - upang magdasal ng panalangin ng Zuhur. Nang makita siya ni Abu Bakr, agad siyang umatras, ngunit sinenyasan siya ng Propeta sallallahu'alaihi wasallam na huwag umatras. Inutusan ni Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam ang dalawang taong sumusuporta sa kanya na paupuin siya sa tabi ni Abu Bakr. Pagkatapos ay nanalangin si Abu Bakr nang nakatayo at nanalangin ang mga tao pagkatapos ng kanyang panalangin, habang ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nanalangin nang nakaupo.' Pagkatapos ay pumasok ako kay Ibn Abbas at sinabi ko sa kanya, 'Sasabihin ko ba sa iyo ang sinabi sa akin ni Aisha tungkol sa sakit ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah)?' Sumagot [si Ibn Abbas], 'Oo.' Kaya isinalaysay ko ang kwento ni Aisha, at hindi niya ito itinanggi kahit kaunti. Tinanong niya ako, 'Binanggit ba niya ang pangalan ng lalaking kasama ni Abbas?' Sumagot ako, 'Hindi.' Sinabi ni Ibn Abbas, 'Siya ay si Ali ibn Abu Talib.'