حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيَّ خَطِيبًا فَتَشَهَّدَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَيَّ فِي أُنَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَأَبَنُوا بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلَا دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلَّا وَأَنَا حَاضِرٌ وَلَا غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلَّا غَابَ مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ وَقَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ ابْنِ ثَابِتٍ مِنْ رَهْطِ ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَ كَذَبْتَ أَمَا وَاللَّهِ أَنْ لَوْ كَانُوا مِنْ الْأَوْسِ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ تُضْرَبَ أَعْنَاقُهُمْ حَتَّى كَادَ أَنْ يَكُونَ بَيْنَ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ شَرٌّ فِي الْمَسْجِدِ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي وَمَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ فَعَثَرَتْ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّانِيَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَسُبُّهُ إِلَّا فِيكِ فَقُلْتُ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَتْ فَبَقَرَتْ لِي الْحَدِيثَ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَكَأَنَّ الَّذِي خَرَجْتُ لَهُ لَمْ أَخْرُجْ لَا أَجِدُ مِنْهُ قَلِيلًا وَلَا كَثِيرًا وَوُعِكْتُ فَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي فَأَرْسَلَ مَعِي الْغُلَامَ فَدَخَلْتُ الدَّارَ فَوَجَدْتُ أُمَّ رُومَانَ فِي السُّفْلِ وَأَبُو بَكْرٍ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَقَالَتْ أُمِّي مَا جَاءَ بِكِ يَا بُنَيَّةُ قَالَتْ فَأَخْبَرْتُهَا وَذَكَرْتُ لَهَا الْحَدِيثَ فَإِذَا هُوَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ خَفِّفِي عَلَيْكِ الشَّأْنَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ حَسْنَاءُ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا لَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا حَسَدْنَهَا وَقِيلَ فِيهَا فَإِذَا هِيَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي قَالَتْ قُلْتُ وَقَدْ عَلِمَ بِهِ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ وَاسْتَعْبَرْتُ وَبَكَيْتُ فَسَمِعَ أَبُو بَكْرٍ صَوْتِي وَهُوَ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَنَزَلَ فَقَالَ لِأُمِّي مَا شَأْنُهَا قَالَتْ بَلَغَهَا الَّذِي ذُكِرَ مِنْ شَأْنِهَا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ أَقَسَمْتُ عَلَيْكِ يَا بُنَيَّةُ إِلَّا رَجَعْتِ إِلَى بَيْتِكِ فَرَجَعْتُ وَلَقَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي فَسَأَلَ عَنِّي خَادِمَتِي فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلَّا أَنَّهَا كَانَتْ تَرْقُدُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ خَمِيرَتَهَا أَوْ عَجِينَتَهَا وَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَصْدِقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا إِلَّا مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الْأَحْمَرِ فَبَلَغَ الْأَمْرُ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ كَنَفَ أُنْثَى قَطُّ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَتْ وَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي فَلَمْ يَزَالَا حَتَّى دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ وَقَدْ اكْتَنَفَنِي أَبَوَايَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَتَشَهَّدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ إِنْ كُنْتِ قَارَفْتِ سُوءًا أَوْ ظَلَمْتِ فَتُوبِي إِلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ قَالَتْ وَقَدْ جَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَهِيَ جَالِسَةٌ بِالْبَابِ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَحْيِي مِنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ أَنْ تَذْكُرَ شَيْئًا فَوَعَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَالْتَفَتُّ إِلَى أَبِي فَقُلْتُ أَجِبْهُ قَالَ فَمَاذَا أَقُولُ فَالْتَفَتُّ إِلَى أُمِّي فَقُلْتُ أَجِيبِيهِ قَالَتْ أَقُولُ مَاذَا قَالَتْ فَلَمَّا لَمْ يُجِيبَا تَشَهَّدْتُ فَحَمِدْتُ اللَّهَ وَأَثْنَيْتُ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي لَمْ أَفْعَلْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنِّي لَصَادِقَةٌ مَا ذَاكَ بِنَافِعِي عِنْدَكُمْ لِي لَقَدْ تَكَلَّمْتُمْ وَأُشْرِبَتْ قُلُوبُكُمْ وَلَئِنْ قُلْتُ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي لَمْ أَفْعَلْ لَتَقُولُنَّ إِنَّهَا قَدْ بَاءَتْ بِهِ عَلَى نَفْسِهَا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا قَالَتْ وَالْتَمَسْتُ اسْمَ يَعْقُوبَ فَلَمْ أَقْدِرْ عَلَيْهِ إِلَّا أَبَا يُوسُفَ حِينَ قَالَ{ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ }قَالَتْ وَأُنْزِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَاعَتِهِ فَسَكَتْنَا فَرُفِعَ عَنْهُ وَإِنِّي لَأَتَبَيَّنُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ وَهُوَ يَمْسَحُ جَبِينَهُ وَيَقُولُ الْبُشْرَى يَا عَائِشَةُ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ قَالَتْ فَكُنْتُ أَشَدَّ مَا كُنْتُ غَضَبًا فَقَالَ لِي أَبَوَايَ قُومِي إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَا أَقُومُ إِلَيْهِ وَلَا أَحْمَدُهُ وَلَا أَحْمَدُكُمَا وَلَكِنْ أَحْمَدُ اللَّهَ الَّذِي أَنْزَلَ بَرَاءَتِي لَقَدْ سَمِعْتُمُوهُ فَمَا أَنْكَرْتُمُوهُ وَلَا غَيَّرْتُمُوهُ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ أَمَّا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَعَصَمَهَا اللَّهُ بِدِينِهَا فَلَمْ تَقُلْ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا أُخْتُهَا حَمْنَةُ فَهَلَكَتْ فِيمَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي يَتَكَلَّمُ فِيهِ مِسْطَحٌ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَالْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ يَسُوسُهُ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ هُوَ وَحَمْنَةُ قَالَتْ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لَا يَنْفَعَ مِسْطَحًا بِنَافِعَةٍ أَبَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ وَلَا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ{ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ }يَعْنِي مِسْطَحًا إِلَى قَوْلِهِ{ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ }قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ يَا رَبَّنَا إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَعَادَ لَهُ بِمَا كَانَ يَصْنَعُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَقَدْ رَوَاهُ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ وَمَعْمَرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ هَذَا الْحَدِيثَ أَطْوَلَ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَأَتَمَّ

[Mahmud bin Ghailanek] esan zigun [Abu Usamahk] [Hisyam bin Urwahk] esan zigun [nire aitak] [Aisyahk] esan zidala: Nire gaia modu honetan aurkeztu zutenean eta nik ez nekienean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa Salam, nire aurrean predikatzen zuen, shahada irakurri zuen eta tahmida egin zuen Berarentzat egokia den tahmidarekin, ondoren esan zuen: 'Jaun-andreok, eman iezadazue iradokizunak nire familia gaiztakeriaz salatzen duten pertsonei buruz - Aisyah esan nahi du -, Allahgatik ez dakit gaiztakeriarik nire familiaren aurka, eta Allahgatik ez dakit gaiztakeriarik haren aurka - Shafwan bin Mu'aththal esan nahi du -. Shafwan ez zen nire etxean sartzen ni han ez banengoen bitartean eta ez nintzen bidaian joan, baina Shfawan nirekin joan zen. Sa'ad bin Mu'adz (Ala pozik egon bedi berarekin) zutitu eta esan zuen: Alaren Mezularia, utzi iezadazu lepoa mozten. Bani Khajraj-eko norbait zutitu zen, ama Hassan bin Thabit zuena, tribu horretakoa, eta esan zuen: 'Gezurra diozu, Alaren izenean, Aus-ekoak balira, ez zenieke lepoa moztuko'. Ia zerbait txarra gertatu zen arte Aus eta Khajraj-en artean meskitan eta nik ez nekien horren berri. Arratsalde hartan, eta egun berean, ni - Aisha - Umm Mistah-ekin mandatu batera joan nintzen, eta hark irrist egin eta esan zuen: Ai Mistah-ri. Esan nion: Ama, zure semea kritikatzen ari zara? Isildu egin zen eta gero berriro irrist egin eta esan zuen: Ai Mistah-ri, orduan oihu egin nion eta esan nion: Ama, zure semea kritikatzen ari zara. Esan zuen: Alaren izenean, ez dut kritikatu zure kasua izan ezik. Galdetu nion: Zertaz? Erantzun eta azaldu zidan kontua. Galdetu nion: Gertatu al da? Erantzun zuen: Bai, Alaren izenean. Etxera itzuli nintzen, joan nintzen beharra ezer ez balitz bezala, ez nuen gutxi edo asko lortu, sukarrak jo ninduen. Alaren Mezulariari (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan nion: Bidali nazazu nire aitaren etxera. Esklabo batekin bidali ninduen, etxean sartu eta Umm Ruman behean ikusi nuen, Abu Bakr goian Korana irakurtzen ari zen bitartean. Nire amak galdetu zidan: Zertara etorri zara, ene alaba? Aishak esan zuen: Orduan istorioa kontatu nion, baina ez zuen entzun nik entzun nuena. Esan zuen: Ene alaba, arindu zure egoera, izan ere, Ala izendatzeko, oso arraroa da emakume eder bat senarra duen eta maite duen norbaitekin ezkontzea, inbidiaz eta hainbat gauzaz salatuko ez badute behintzat. Gertatu zen ez zuela entzun nik entzun nuena. Aishak esan zuen: Galdetu nion: Ba al zekien nire aitak horren berri? Esan zuen: Bai. Galdetu nion: Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) ere? Esan zuen: Bai. Triste nengoen eta negarrez hasi nintzen Abu Bakr-ek nire ahotsa entzun zuen arte, goiko solairura Korana irakurtzen ari zela. Abu Bakr jaitsi eta amari galdetu zion: Zer gertatzen zaio? Hark erantzun zuen: Bere arazoari buruzko berriak entzun zituen. Abu Bakr-ek malkoak zituen begietan eta esan zuen: Zin egiten dizut, ene alaba, zure etxera itzultzen ez bazara. Itzuli nintzen eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam iritsi zen. Nire morroiari galdetu zion nire berri, eta nire morroiak erantzun zion: Ez, Allahgatik ez dakit ezer txarrik berari buruz, ahuntz bat sartu eta ogi-orearen legamia edo legamia jan zuen arte lo egin zuela izan ezik. Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam-en lagun batzuek oihu egin zioten eta esan zioten: Zuzena da Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam, kritikatu egin zuten arte. Hark esan zuen: Subhanallaah, Allahgatik ez dakit bere egoera, urregile batek lingoteak ezagutzen dituen bezala izan ezik. Berri faltsu hau akusatutako pertsonak ere entzun zuen - Shafwan - eta gero esan zuen: Subhaanallaah, Alaren izenean ez dut inoiz emakume bat biluztu. Aisyah-ek esan zuen: Bera - Shafwan - martiri gisa hil zen Alaren bidean. Aisyah-ek esan zuen: Nire gurasoak nire ondoan zeuden, nire ondoan egon ziren Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa Salam sartu eta Asr otoitza amaitu zuen arte. Nire gurasoek inguratu ninduten eskuinetik eta ezkerretik, Profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek shahada errezitatu eta tahmid egin zuen berarentzat egokia zen moduan, eta ondoren esan zuen: 'O Aisyah, zerbait txarra edo gaizki egiten baduzu, damutu Alaren aurrean, Alak bere zerbitzarien damua onartzen baitu'. Aisyah-ek esan zuen: Ansar emakume bat etorri zen eta atean eserita zegoen, eta esan nion: Ez al zara lotsatzen emakume honekin zerbait aipatzeagatik? Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek aholkua eman zidan, eta gero nire aitari begiratu nion, eta esan nion: Erantzun iezaiozu. Abu Bakr-ek galdetu zuen: Zer esan behar dut? Amari begiratu nion eta esan nion: Erantzun iezaiozu. Umm Misthah-ek galdetu zuen: Zer esan behar dut? Bietako inork ez zuenean erantzun, shahada errezitatu nuen, tahmid eman eta berari zor zitzaion laudorioarekin goraipatu nuen, gero esan nuen: Gogoratu, Alaren izenean, nik ez dudala egin esaten badizuet, Alak badaki arrazoi dudala, baina ez dizue mesederik egingo, dagoeneko hitz egin duzue - gauza mota guztiak - eta zuen bihotzak jabetu dira. Nik egin dudala esaten badut ere, Alak badaki nik ez dudala egin, ziur esango duzue bere egintza aitortu duela, Alaren izenean ez dago antzekotasunik nire eta zuen artean. Aishak jarraitu zuen: Ya'qub-en izena bilatu nuen, baina ezin izan nuen aipatu, Abu Yusuf izan ezik, esan zuenean: 'Beraz, pazientzia ona Hori da - nire pazientzia - eta Alaren izenean bakarrik bilatzen da laguntza kontatzen duzunaren aurka'. -Yuusuf: 18- Aisyah-ek jarraitu zuen: Garai hartan errebelazioa Allah-ren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wa Salam-i agertu zitzaion, isilik geunden eta gero errebelazioa kendu zitzaion, zoriona ikusi genuen bere aurpegian, kopetan igurtzi eta esan zuen: 'Berri onak, Aisyah, Allah-ek zure askapena bidali du -zure santutasunaren berri-'. Aisyah-ek esan zuen: Garai hartan oso haserre nengoen. Nire gurasoek esan zuten: Hurbildu zaitez. Nik esan nuen: Ez, Allah-en izenean ez naiz hurbilduko, ez dut goraipatzen eta zuek ere ez, baina Ala goraipatzen dut nire santutasunaren berri bidali duena, biok entzun duzuena, ez ukatu ez aldatu. Aisyah-ek esan zuen: Zainab bint Jahsy Allah-ek babestu zuen bere erlijioagatik, ez zuen hitz onak baino gehiago esan, eta bere ahizpa, Hamnah, besteekin batera hil zen. Eta albiste faltsuei buruz ere hitz egin zutenak - gezurrezko gaiak - Misthah, Hassan bin Thabit eta Abdullah bin Ubai bin Salul hipokrita izan ziren, bera izan zen gidatu eta probokatu zuena, bera izan zen bere bekatuak bien artean eraman zituena, bera eta Hamnah. Aisyahek jarraitu zuen: Abu Bakr-ek zin egin zuen ez ziola ezer emango Misthah-ri betiko, orduan Ala-k bertso hau agerian utzi zuen: 'Eta zuen artean abantailak eta zabaltasuna dutenek ez dezatela zin egin ez emateko...'. Bertsoaren amaierara arte -An Nuur: 22- Abu Bakr-ek laguntza eman nahi zien senideei, pobreei eta muhajirinei Alaren bidean. Esan nahi dena Misthah da, bere hitzak esan arte: 'Ez al duzue nahi Ala-k barkamena ematea? eta Ala Barkatzaileena, Errukitsuena da'. -An Nuur: 22- Abu Bakr-ek esan zuen: Bai, Ala-ren izenean, gure Jauna, barkamena nahi dugu. Abu Bakr-ek lehen egin zuena egitera itzuli zen - Mistah-ri dohaintzak ematea -. Abu Isak esan zuen: Hadith hau Hisham bin Urwah-en hadithetik benetakoa da. [Yunus bin Yazid], [Ma'marrek] eta beste batzuek ere [Az Zuhritik] kontatu zuten [Urwah bin Az Zubair], [Sa'id bin Al Musayyib], [Alqamah bin Waqqash Al Laitsi] eta [Ubaidullah bin Abdullah] [Aisyah-engandik], Hisyam bin Urwah-en hadith baino luzeagoa eta osatuagoa dena.