Kesaksian Abu sufyan tentang akhlak dan kenabian Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam di hadapan kaisar heraclius
Imam Tirmidzi : 2641
حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّامِ فَأَتَوْهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ السَّلَامُ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو سُفْيَانَ اسْمُهُ صَخْرُ بْنُ حَرْبٍ
Na ta’u mai e [Suwaid] ia i matou Na ta’u mai e [Abdullah] ia i matou [Yunus] mai ia [Az-Zuhri] na ta’u mai ia te a’u [Ubaidullah bin Abdullah] mai ia [Ibn Abbas] na ia ta’u atu ia te ia na ta’u atu e [Abu Sufyan bin Harb] ia te ia na auina atu e Heraclius - le tupu o Roma - se tasi ia te ia a o i ai o ia ma se vaega o Quraysh ma o i latou o ni tagata faatau’oa i Sham, ina ua mae’a ona latou o’o atu ia Heraclius, ona ia ta’ua lea o le hadith, na fai mai ai Abu Sufyan; ona fesili lea o Heraclius mo se tusi mai le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam, ina ua faitauina na tusia; 'BISMILLAAHIR rahmaanir raheem - i le suafa o Allah, o le sili ona alofa mutimutivale, o le sili ona alofa mutimutivale -, mai ia Muhammad, le auauna a Allah ma Lana Avefeau, ia Heraclius, le tupu o Roma, ia i ai le filemu ia i latou e mulimuli i le ta’iala, amma ba’du'. Na fai mai Abu Isa; O lenei hadith o le hasan saheeh, o le igoa o Abu Sufyan o Shakhr bin Harb.