Imam Tirmidzi : 1425
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَال سَمِعْتُ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ يَقُولُ سَأَلْتُ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّكَيْفَ كَانَتْ الضَّحَايَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ الرَّجُلُ يُضَحِّي بِالشَّاةِ عَنْهُ وَعَنْ أَهْلِ بَيْتِهِ فَيَأْكُلُونَ وَيُطْعِمُونَ حَتَّى تَبَاهَى النَّاسُ فَصَارَتْ كَمَا تَرَىقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعُمَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ مَدَنِيٌّ وَقَدْ رَوَى عَنْهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَاحْتَجَّا بِحَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ ضَحَّى بِكَبْشٍ فَقَالَ هَذَا عَمَّنْ لَمْ يُضَحِّ مِنْ أُمَّتِي وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَا تُجْزِي الشَّاةُ إِلَّا عَنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَهُوَ قَوْلُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ وَغَيْرِهِ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ
[Yahya bin Musak] esan zigun, [Abu Bakr Al Hanafik] esan zigun, [Adh Dhahhak bin Uthmanek] esan zigun, [Umarah bin Abdullah] esan zidan; [Atha bin Yasar] esaten entzun nion: 'Behin galdetu nion [Abu Ayyub Al Ansari], nola egiten ziren sakrifizioak Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-en garaian?', erantzun zuen; 'Gizon batek ahuntz bat hil zuen beretzat eta bere familiarentzat, sakrifizio-haragia jan eta beste batzuei eman zieten. Horrela jarraitzen du jendea harro egon arte, beraz, sakrifizioak orain ikusten ari zareten bezalakoak izango dira - harro egoteko besterik ez -'. Abu Isak esan zuen: 'Hadith hau benetakoa da eta Umarah bin Abdullah Medinakoa da, Malik bin Anas berarengandik kontatu dutenen artean dago. Hadith hau ekintza onetarako jarraibide bat da jakintsu batzuen arabera, eta hau da Ahmaden eta Ishaq-en iritzia. Bietako batek Profetaren haditha erabiltzen du (Alaren bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela): "Ahuntz bat sakrifikatu zuen, eta gero esan zuen: 'Hau nire Ummah-koentzat da, sakrifiziorik egin ez dutenentzat'. Jakintsu batzuek uste dute: 'Ahuntz bat ez da nahikoa pertsona bakar batentzat izan ezik'. Eta hau da Abdullah Ibn al-Mubarak-en eta jakintsuen artean dauden beste batzuen iritzia".