Wahai Rasulullah, aku telah berburu keledai liar dan aku masih menyisakan dagingnya, maka beliau berkata, makanlah, padahal saat itu mereka sedang berihram

इमाम बुखारी : 1692

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ قَالَانْطَلَقَ أَبِي عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ وَلَمْ يُحْرِمْ وَحُدِّثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَدُوًّا يَغْزُوهُ فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِهِ تَضَحَّكَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَنَظَرْتُ فَإِذَا أَنَا بِحِمَارِ وَحْشٍ فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ فَطَعَنْتُهُ فَأَثْبَتُّهُ وَاسْتَعَنْتُ بِهِمْ فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ فَطَلَبْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْفَعُ فَرَسِي شَأْوًا وَأَسِيرُ شَأْوًا فَلَقِيتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ قُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَرَكْتُهُ بِتَعْهَنَ وَهُوَ قَائِلٌ السُّقْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَهْلَكَ يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ إِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ فَانْتَظِرْهُمْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ وَعِنْدِي مِنْهُ فَاضِلَةٌ فَقَالَ لِلْقَوْمِ كُلُوا وَهُمْ مُحْرِمُونَ

आम्हाला [मुआध इब्न फदला] यांनी सांगितले की, आम्हाला [हिशाम] यांनी [यह्या] यांच्याकडून [अब्दुल्ला इब्न अबू कतदा] यांच्या म्हणण्यानुसार सांगितले की: [माझे वडील] हुदैबियाच्या कराराच्या वर्षी निघाले, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या साथीदारांनी इहराम बांधला, परंतु त्यांनी बांधला नाही. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना बातमी मिळाली की शत्रू त्यांच्यावर हल्ला करणार आहेत, म्हणून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) निघाले. आणि जेव्हा मी त्यांच्या साथीदारांबरोबर होतो, जे एकमेकांशी हसत-खेळत होते, तेव्हा मी एक जंगली गाढवा पाहिला. मी त्या गाढवाचा पाठलाग केला, मग त्याला घाव घातला आणि इतके बांधले की तो हलूही शकला नाही. मी त्यांना मदतीसाठी विचारले, पण ते मला मदत करण्यास अनिच्छुक होते. मग आम्ही त्याचे मांस खाल्ले, जरी आम्ही शत्रूबाबत सतर्क होतो. म्हणून मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना शोधण्यासाठी निघालो, कधी घोड्याला वेगाने धावण्यास सांगत आणि कधी त्याचा वेग कमी करत. मग मध्यरात्री मला बनी घिफारचा एक माणूस भेटला, आणि मी त्याला विचारले: 'तुम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना कुठे सोडले?' त्याने सांगितले: "मी त्याला ता'हिन परिसरात सोडले आहे, जिथे तो दिवसा सुक्यया येथे विश्रांती घेत होता." (त्याला भेटल्यानंतर), मी म्हणालो: "अल्लाहच्या प्रेषिता, तुमचे कुटुंब (साथीदार) तुमच्यासाठी त्यांची प्रणाम आणि अल्लाहची दया पाठवतात. ते तुमच्या बगैर शत्रूशी सामना करण्याबद्दल चिंतित आहेत, त्यामुळे त्यांची वाट पहा." मी त्याला असेही म्हटले: 'अल्लाहच्या प्रेषिता, मी एक जंगली गाढवाचा शिकार केला आहे आणि त्याचे काही मांस अजूनही माझ्याकडे शिल्लक आहे.' तेव्हा त्यांनी त्यांना म्हटले: 'खा.' जरी ते त्या वेळी इहरामच्या अवस्थेत होते.